Het zonnetje schijnt, de benen herinneren me aan gisteren. Ik klim op de fiets voor een ronde. Of het een standaard Cavedine wordt of over de San Uldarico dat bepalen de benen onderweg. E gaat ook in de benen en wel in de benenwagen naar Arco. Wie weet komen we elkaar nog wel tegen.

De nacht was vol donder en bliksem en een paar druppels neerslag. De grond vraagt er om, de vakantieganger niet. In de ochtend verdwijnen de wolken als sneeuw voor de zon. Met het priemen van de zonnestralen door de wolken stijgt ook de temperatuur. Mijn zweetporiën merken het. Ze laten Pieters vocht door vandaag.

E loopt de goede kant op, richting de markt. Ik fiets er maar snel voorbij. Klim het eerste stukje omhoog na Dro en besluit maar door te trappen. Langs Drena en naar de Pas. Helemaal soepel loopt het niet, maar ik kom vooruit. Het stilstaan van jaren gelden ligt echt al ver achter me.

De pas heeft geen uitzicht, maar het kerkje blijft leuk. Worden volgens het briefje achter het raam ook missen gehouden.

Ik stuur mijn fiets het dal in en geniet van de gratis snelheid die ik krijg. Ik laat hem lopen tot aan de afslag waar ik over kan steken naar het nadere dal en zo langs het Lago di Cavedine weer terug kan fietsen. Ik merk op de terugweg nog iets meer wat ik eerder gedaan heb en ook dat mijn zitvlak wat kuren kent. Lastig.

In gestrekte draf door.

Op naar Arco. Ik krijg een app-je binnen dat E de verlokkingen van het aanbod niet kon weerstaan. Mijn inbox loopt langzaam maar zeker vol met deze meldingen.

In Arco korte afstemming. E zit aan de koffie. Daar heb ik ook wel zin in dus stuur ik Lupo Wolfie de winkelstraat in. Op naar de espresso met brioche.

Smakelijk. De caffeine liet me het laatste stukje nog eens doorrijden. Op naar huis. Op naar de rust. Op naar de lasagne.

Met de lasagne in de buik was ik eigenlijk al weer zo ver dat ik mijn uitspraak in geen geval zou gaan fietsen morgen al weer berouwde. Laten we het maar van het weer af laten hangen. We zien wel.

Net een leuk gesprek met Ivan gehad. Gedeelde gedachte: fietsen is leuk als het 2 tot 3 uur duurt. Een keer langer is okay, maar het moet vooral geen werken worden. En zo is het (wat mij betreft). Ook al gaat het bij mij dan tot maximaal 5 met eens een uitzondering, maar houd ik het meeste van de iets kortere ritten, die nog beter te doen zijn als je af en toe eens langer onderweg bent.