Tevreden?

Deze zondag wilde ik weer een beetje gevoel krijgen. Had het idee al dag niets gedaan te hebben en zocht daarom de vlakke fietspaden op.

Dat wil zeggen, om er te komen moet ik hier vanuit ons appartement tussen de wijnranken eerst een venijnig stukje klimmen om bij de weg te komen.

Ik kies voor de methode “peddel en kom boven”. Goede keuze.

Daarna is het zo direct mogelijk naar het fietspad toe. Geen gekkigheid. Dit fietspad ken ik inmiddels goed. Er liggen al aardig wat zweetdruppels van mij en ik besluit er vandaag nog maar eens een paar bij te leggen. Rammen maar.

Eerst richting Bolzano. ik trap redelijk door. De wind staat niet helemaal gunstig, maar stelt gelukkig niet veel voor. Andere fietsers blijken het genoeg te vinden. Vlak bij Bolzano rijdt er één een stukje dankbaar mee. Maar pech voor hem kies ik er vandaag voor om richting Meran te fietsen. Nog meer fietspad.

Dit pad wordt veel bereden. Door dagjesmensen, maar ook door fietsers die over de passen naar Italië zijn komen fietsen. Sommigen bepakt en bezakt, anderen nog goed ingepakt. Ik fiets mezelf nogal warm, dus heb geen extra kleding nodig. Als ik verwacht dat er iemand met me mee zal rijden vandaag, dan heb ik het goed mis. Solo is het.

Anders dan anders keer ik niet om bij het begin van de stad, maar ik besluit om mijn fiets een keer mee te nemen het centrum in, daar heb ik nog geen foto van. Ik maak een kleine omweg en rijd nog een stukje naar boven, maar kies dan toch maar voor de veiligheid van het Sissi-pad en ga terug naar het centrum.

Dan gaat het weer op de weg terug. Beetje lastig als je je via een eenrichtingsverkeer weg bent binnengekomen, maar gelukkig vind ik de route vrij vlot weer. Zie nu zelfs dat ik achter Flarer langs ben gereden. Bekende fietsenwinkel in Meran, zeker voor liefhebbers van Pinarello en Colnago tegen relatief scherpe prijzen.

Een moment denk ik het kalm aan te doen,maar als ik dan een fietser voor me zie, gebruik ik deze toch weer als richtpunt en fiets ik stevig door. De kleine percentages gaan nu berg af en de wind staat nog vrij gunstig. Dit helpt allemaal mee.

Ook nu blijkt er helemaal niemand mee te willen fietsen. Er spartelt er wel eens één even aan mijn achterwiel maar lang duurt het niet. Mijn fietsen op het vlakke is hun fietsen als het iets klimt. Dan ben ik meteen gezien. Zelfs als ik teampakjes voorbij rijdt is het voorbij rijden vandaag.

Zo kom ik snel weer in de buurt van Tramin. Rijd de toegift ronde om het dorp om er doorheen naar het appartement te gaan. Waar eerst geklommen moest worden wordt nu gedaald. Met fotografe E aan de finish lijn.