Een weekend richting Bad Bentheim als je net terug bent van vakantie. Het kan zomaar als je ouders er een huisje hebben gehuurd.

Weersverwachting was herfst. Te herfst, ook al zag het er steeds beter uit voor de vrijdag. Daarom toch de fiets meegenomen en kleding voor één dag. Had ik ook een beetje tijd voor de familie.

We waren er allemaal van overtuigd dat het vrijdag 1 oktober zou zijn en dat dan de 100 kilometer gereden kon worden. Maar september heeft echt 30 dagen en daarom kwamen er in september nog extra kilometers bij en moest ik me op een later moment nog maar eens inspannen voor de 100 van oktober vond E.

Na de Duitse broodjes waar ik me zo op verheugd had ging ik op pad. Ik had vooraf van de mogelijkheid van mijn Strava abonnement gebruik gemaakt om een route voorstel op te zoeken. Ideaal als je zelf geen idee hebt welke kant je het beste op kunt rijden en je er geen moeite mee hebt om je door de kilometers van een ander te laten leiden. Lijdzaam als ik ben geen enkel probleem voor mij.

Het was fris om het woord koud niet te gebruiken. Een graat of 4 en later bleek het onderweg zelfs maar 2 graden geweest te zijn. De lange mouwen, warme korte broek en kniestukken waren dan ook geen overbodige luxe. Het mutsje bittere noodzaak.

De route bracht me eerst dwars door Bad Bentheim, bijna tot aan de burcht. Een klimmetje en ook nog eens over kasseien. Dat kon wat gaan worden. De rest van de route bleek vooral over rustige weggetje, mooie fietswegen, fietspaden en abominabele wandel- fietspad combinaties te lopen. Het laatste was vervelend. Ik denk dat als je de omgeving beter kent deze kunt ontlopen of beter weet of je misschien wel op de weg kunt rijden. Wist ik natuurlijk niet, dus zo hobbelde en slingerde ik over paden die je als wandelaar zelfs nog liever zou ontlopen. Maar andere stukken waren echt schitterend.

De omgeving gaf me een “oost Nederland” gevoel. Klopt ook wel, want het is maar een paar kilometer over de grens. Afwisselend velden en bossen. Heel veel glooiende wegen. Steeds een half of een heel procentje omhoog of omlaag.

De warmte van de zon begon het steeds meer te winnen. Zo werd het van koud nog warm en had ik geluk dat ik precies op deze dag rond kon rijden.

En zo kwam ik na een best vermoeiende rit weer terug. Goed 4 uur op de fiets.

Mooie afsluiting van deze maand.

Op naar oktober. Maar nu echt. Van Join heb ik begrepen dat stilstaan achteruitgaan is en nietsdoen helemaal verschrikkelijk is. Dat niets doen moet ik dus maar zien te beperken. Afgelopen week daarvoor ook al mijn best gedaan. Zowel woensdag als donderdag een uur in Zwift gereden. Zo doe je dat. Ook als het wat zelfoverwinning vraagt en je liever voor de eenvoudige weg richting bureaustoel gaat.