Vrijdag. Tijd voor de herhaalprik. Voor alle zekerheid ervoor een uur in Zwift fietsen. Mijn ervaring is dat ik niet goed weet hoe ik me erna viel. Het kan verkeren. Flink trappen. Flink zweten. Watt meer dan als ik naar buiten zou zijn gegaan.

Onderweg de verrassende voicemail. De nieuwe XC 40 is er. Nog een week en we rijden elektrisch. Op de fiets lever ik nog mijn eigen wattage in de auto gaat de dieselmotor over naar een electro motor.

Zaterdag. Ik voel me vrij goed. E. een heel stuk minder. Ik laat me van mijn betere kant zien en werp me op voor een serie huishoudelijke taken en laat de droge dag aan me voorbij gaan. Er wordt niet buiten gefietst, maar ik vind na de middag boterham tijd om toch in Zwift te gaan rijden. Zware kost. Bij Innsbruck. Stuk de Brennerpas op denk ik. Geen duurtraining, maar een uur zware vermoeienissen. Join vond het heel zwaar.

Zondag. Dreigend weer en flinke wind. Ik heb er geen zin in. Niet naar buiten. Toch een beetje een watje. Drie dagen op rij dan maar Zwift. Ik kies een mooi gezelschap uit van de Valhalla rijders. Prettige groep. Veel deelnemers. Ruim 200 rijders. Ik trap de helft van de rit mee. Tegen het rode scherm aan. Niet er voorbij om er maar niet uitgezet te worden. Toch goed 1,5 uur onderweg. Stevig rijden. Niet de duurtraining die gepland stond, maar wat meer inspanning.

Ik merk nu dat het drie op een rij was. Tijd om te kijken naar de veldrijders. De zondagse ontspanning voor deze tijd van het jaar.