De vrijdag zou verregenen was de voorspelling. Ik had al voorzichtig een blik geworpen op mijn Wahoo Kickr. Maar wat bleek, de vrijdagochtend was droog. De wegen dan wel nat, maar niets om je niet tegen te kunnen kleden.

Onderweg was het goed te merken dat het een heel stuk frisser was dan een week geleden. Om de kans op neerslag helemaal te ontlopen hield ik de ronde kort. Maar wel buiten. Een plek die ik de rest van de week nog weinig had gezien.
Zaterdag. Plannen om mijn peet oom en tante te bezoeken. Maar na een aantal motivatie video’s bekeken te hebben, wist ik dat ik toch echt een uur op de Kickr moest rijden. Dus weer een uur achter de pacemaker aan. Een ritme. Niet wegrijden. Er bij blijven.
Dat ging goed. Alleen was ik vergeten om min. Bidon mee te nemen en verder leeg te drinken. Deed ik aan het einde van de dag pas.
Zondag. Winter aangekomen in Nederland. Waar die vandaag was gekomen was me een beetje ontgaan. Maar door de droge dagen er voor, durfde ik er wel op uit te gaan. De kans op gladde wegen zouden er ‘s ochtends niet zijn.

Winterse pak aangetrokken, Buf voor mijn mond om de ademhaling warmer te maken. Warme overschoenen over merino sokken van Sockeloen. Hopelijk was het genoeg.
Tijdens min eerste kilometers waren mijn handen koud, maar die werden warm. Het kon. Jet komen van de teruglopende temperatuur die ik op mijn Wahoo zag verschijnen. Na -9 hield hij gelukkig op.
Maar al fietsend vind ik het allemaal niet zo erg. Ik ging zelfs bij Nijkerk de polder uit om via Spakenburg verder te gaan. Trappen maar.

Bij Eembrugge kwam ik er achter dat ik aan E niet door had gegeven dat ik buiten aan het fietsen was. Die lag een deel van de tijd ergens op een yoga matje lenigheid, kracht en haar innerlijk te zoeken. Ik deed het zelfde op mijn zadel.
Beetje bij beetje werden mijn voeten kouder. Je zou voor minder. Warmer dan -6 werd het namelijk niet.

Zo trainde ik op deze eerste echte winterdag, die niet meteen opgevolgd gaat worden. Ik had een deel van de dag wel een deken nodig om weer helemaal op temperatuur te komen. Hun herinneren mijn tenen nog een beetje aan de rit. Komt van een keer bevroren geweest te zijn bij een Festive 500 toen echt de ijspegels aan me hingen. Viel het vandaag allemaal nog best wel mee.