Nog niet zo heel erg lang geleden was het smeren van een ketting niet veel meer dan een flinke plens olie op een ketting doen en gaan fietsen. Later kwam de tip om de ketting iets droger te houden en af te vegen. Olie trekt vuil aan en vuil zorgt voor slijtage. Voor een deel van de fietsende mensheid is het smeren van een ketting nog niets veranderd. Voor een ander deel is het behandelen van de ketting tot een kunst verheven.

Er zijn badjes om de ketting als deze nieuw is eerst van het vet vanuit de fabriek te ontdoen. Er zijn er die hier zelfs speciale apparaten voor gebruiken. In de volgende stap komt er dan geen olie meer aan te pas. Wax is het woord waar alles om draait. De ketting verdwijnt of in bijvoorbeeld een crockpot of een waxbad om zo doordrenkt te raken van de wax. Daarna is er een ketting die geen vuil aantrekt, niet zorgt voor een typische fietsers tatoeage op de kuit en ook nog eens minder wattage vraagt bij het trappen.

Best een gedoe als je iedere paar honderd kilometer zo’n hele wax behandeling moet doen. Ideaal is het dan om de kennis van de mensen van Ceramicspeed of Silca te kunnen gebruiken en de avond voor de rit een laagje wax aan te kunnen brengen vanuit een flesje.

Allemaal wat complexer dan alleen olie en vet toevoegen. Misschien wat duurder in de aanschaf. Soms iets lawaaiiger. Maar het grote voordeel is een stuk minder slijtage van de ketting en cassette, ik rijd echt veel meer kilometers met een ketting, en minder wattage nodig om de ketting rond te laten gaan. Als je zoals ik niet zo heel veel wattage levert is iedere Watt die je niet verliest mooi meegenomen.

Ik ben een beginnend kunstenaar. Vertel daarom mijn echte geheim natuurlijk niet.