Wat wilde ik graag naar buiten op deze 2e kerstdag. Maar kijkend naar de weersverwachting waren de voorstellingen niet zo goed. Stevige buien met daarbij windstoten. Niet echt het weer om enthousiast van te worden. Dus koos ik maar weer voor de kwelling op de Kickr. Uren maken binnen is uitdagend.

Ik begon met een 1.8 pacepartner. Maar deze stopte er op een gegeven moment mee. Wisseling van route. Er bleef een groepje doorrijden, maar daarbij ging het tempo omhoog en het aantal rijders naar beneden.

Ik wisselde van parcours. Solo. Over de route van gisteren. Niemand om mee te rijden en ondertussen werd de nood hoog. Kort van de fiets af en toen ik terug opstapte keek ik of er niet iets georganiseerd werd. Bleek een Rapha rit te zijn. Over Makuri Island. Precies de kilometers die ik nodig had om rond de 200 uit te komen. Zou wat zijn. Wel weer met 1.8 en na de eerdere ritten van vandaag werd dat wel een beetje een uitdaging. Maar als je wilt kun je zo veel meer.

Zo doorbrak ik de grens zelfs. Door de 300 of onder de 200.

Op naar de volgende. Nu goed eten en rusten. Het juichen voor Mathieu heb ik alvast gedaan. Rinaldo deed het zelfde in Torbole.