Gelukkig een, voornamelijk, droge dag. Weer naar buiten. Buiten is het echte fietsen, ook al is het binnen nog veel meer een mentale kwestie. Verder is het binnen nog iets meer duwen, dus echt veel makkelijker wordt het er niet van. Ook al ben ik maar wat blij dat de binnen kilometers ook mee tellen. Scheelt in de echte nattigheid rijden.

Gisteravond wat contact gehad met Ron H. Ook hij rijdt de Festive 500, maar had met 4 lekke banden een wat oneerlijke start. Maar Ron is Ron, omdat hij dan “gewoon” ‘s middags nog een keer opstapt. Ik reed dus een Ron H ere einde. Langs de Vecht en door het Gooi. In de XL versie, die ik nu ook een beetje begin te snappen.

Ik wilde graag met een muziek voor mijn oren rijden, maar kreeg de les dat opladen via een blok dat niet aan staat niet lukt. Leek wel energie besparend. Net zo energie besparend als onze blijkbaar niet werkende laadpaal aan huis. Ze komen donderdag nog maar eens langs vertelden ze me onderweg. Werd er niet echt vrolijk van.

Maar gelukkig werd ik dat wel van het fietsen. De druppels die vielen op de terugweg waren snel vergeten. De temperatuur was een stuk lager, maar dragelijk. De zon liet zich zelfs nog een even zien. Zo verdwenen de kilometers onder de wielen door en ben ik weer een heel stuk verder op weg naar mijn doel.