Goede voornemens. Ze zijn er in soorten en maten. Wat ze gemeen hebben is dat je er aan houden niet meevalt. Zeker niet als vanaf dag één op de Zuidas je hele aandacht gevraagd wordt en het niet mogelijk is een beetje halfbakken te werken met dito uren om zo nog wat energie in de tank te hebben en na afloop nog even op de fiets te stappen. Viel me tegen, maar vandaag nam ik revanche.

Op het tijdstip dat ik normaal op zou stappen kwam het nog met bakken uit de lucht, maar niet veel later verdreef de wind, de wolken en zag het er alleraardigst uit. Prima om naar buiten te gaan met een beloofde 10 tot 11 graden. Ik had mijn mutsje thuis gelaten, maar wel handschoenen aangedaan. Dunne, dat dan weer wel.

Rondje naar Abcoude. Binnendoor. Last van een hondje dat voor me wandelde, even schrik van een jongen die op de grond lag, maar blijkbaar alleen maar zijn moeder en zusje aan het pesten was. Vooral last van veel wind.

Bij Driemond kwam ik twee jongens in Tour du Tietema kleding achterop. Één van hen in korte broek. Kon eigenlijk niet. Ik kreeg er even zin in en nam de kop. Mijn interval van de dag. Verder probeerde ik me aardig in toom te houden, ook al viel het allemaal nog niet mee. De winterse inspanningen die de zomer prettiger moeten maken, vallen altijd zwaar.

Langs het water was het een stukje frisser. Wind over het water, dat wil wel. Maar de wind in de rug die ik cadeau kreeg maakte het laatste deel wel weer een stukje makkelijker. Verstandige keuze.