Natuurlijk wil ik hier wat typen over mijn afgelopen weekend dat ik getraind heb, maar ik moet wel met het volgende beginnen.

Als ik gefietst heb zit ik of bij mij mooi weer bij te komen op min fiets bankje in de tuin of als het slecht weer is op een Starck stoel. De Louis 20. Een bijna Koninklijke stoel. Zo voel ik me vaak ook als ik gefietst heb: gesloopt maar ook de koning te rijk. Dan werk ik mijn fiets socials bij, te binnen met Strava gevolgd door Join en scroll ik vaak ook nog het nieuws door. Zo ook vandaag en daar ging,mijn koninklijke gevoel. Lieuwe Westra overleden. Verloren van zijn eigen leven. Ik ben er stil van. Zo iemand die je niet kent, maar waarvan het overlijden hard binnen komt. Een bijzondere. Een bijzondere wielrenner. Een bijzondere feestvierder. Een man die het bijzonder zwaar had met het leven. Hebben wielrenners wel vaker, zo blijkt maar weer.

Gelukkig heb ik de fiets. Stapte vrijdag een uur op voor een vlotte ronde in Zwift. Vrijdag stapte ik aan het einde van de middag nog op. Reed voor het eerst een rit van de Tour du Zwift, een uur flink doorrijden. Dat vind Join ook. Die vond het een hele zware training.

Voor vandaag had ik gezien dat er misschien een bui zou vallen en er een harde wind stond. Die wind kom je wel tegen in. Die regen zou wel mee vallen. Die regen viel ook amper in regen. Het was vooral hagel. Van hagel word je minder nat, maar het doet wel meer zeer als het in je gezicht slaat. De wind was wel echt hard, maar het mee dat de buien snel overwaaien en je oor droogt. Binnenblad wind. Anders kwam ik er niet tegen in. Gelukkig geen vlagen bij de wind, maar een strakke zuid-Wester. Fijn dat als je hem tegen hebt, je hem ook mee krijgt en dan vliegt zonder te trappen.

Vrijdag bleek trouwens ook hoe ik bij ons in de buurt bekend sta. De overbuurvrouw had een artikel uit de Volkskrant in de bus gedaan. Moest bij het lezen aan mij denken. Hoe leuk en bijzonder is dat.

Dat iemand alleen al de moeite doet om het in de bus te stoppen. Dat maakt me blij. Hoe zwaar moet je leven zijn als je dit soort momenten niet meer hebt.

Dan kan je bijnaam nog “het beest” zijn, ook voor zo’n beest van een kerel kan het te veel worden.