Eind januari, begin februari prijs ik me extra gelukkig. Corona en ijs weder dienende huren mijn ouders dan een huisje. Bij voorkeur aan de rand van de Veluwe. Dat geeft ons de kans om daar twee weekenden familie geluk te hebben en voor mij als kers om daar te trainen. Dat is het voordeel als je familie weet hoe belangrijk de fiets voor je is. Een typisch weekend is vrijdag een trip naar Zwolle. Niet vergeten om een schuim taart te kopen en de boekwinkel te bezoeken, mooie fiets boeken collectie en ‘s middags een ritje op de Kickr.
Zaterdag naar buiten. Een grotere ronde rijden. Dankzij Strava routes is het makkelijk om een mooie route op je Wahoo in te lezen en zo ook op iets minder bekend terrein een hele mooie ronde te maken. Ook al kwam ik op plaatsen die ik ken van eigen rondjes en samen met Ron H. Soms alleen vanaf een andere kant of in combinatie. Mooie ronde.

Zondag hangt af van het weer. Of naar buiten voor een kleinere ronde of weer een ronde op de Kickr. Die Kickr heeft zijn eigen plaats in de badkamer. Raam op en blik naar buiten en natuurlijk een oog op het scherm. In Zwift. De nieuwe Schotland route rijden bijvoorbeeld.

Na twee van dit soort weekenden werd het tijd om de draad thuis weer op te pakken. Viel nog niet mee. De vrijdag verdween aan bezoekjes aan Kaptein Tweewielers, Ride Out en IKEA. Allemaal met een fiets impact. Maar de dag is zo voorbij, voordat je het weet.
Dan zaterdag maar de fiets op. Het wilde allemaal niet zo zoals ik wilde. Benen niet. Vermogensmeter niet. De weg volgen niet. Koptelefoon niet. Het enige dat uiteindelijk bleek te werken was mijn doorzettingsvermogen. Ik reed toch maar weer mijn ronde waarbij ik de rand van Amsterdam aan doe en langs de Amstel terug fiets. Ik vind dit stiekem een best wel leuke ronde.

Zondag op herhaling. Join geeft me drie kracht blokken van 10 minuten op. Ik ga er voor. Sterkere benen kunnen geen kwaad. Ik rijd naar de Ronde Hoep. In de hoop andere fietsers Tegen te komen om mee op te rijden. Ik kom ze tegen, maar ze rijden of de andere kant op of hebben geen zin om met me door te rijden. Het is wat het is. Beter worden doe je ook alleen. Zag ik Jim van den Berg, de Join trainer, op zaterdag ook nog doen.

Aan het einde is de energie aardig op. Ik ben moe. Goed getraind. Stapje gezet. Ik weet wel dat er meer moet gebeuren om echt een niveau stapje te zetten. Kwantiteit moet ook omhoog samen met de kwaliteit. De wil is er. Nu nog door de week ook de juiste keuzes maken.