Het is dinsdagochtend. We hebben topoverleg tussen de fietsers op kantoor. We snakken naar de mogelijkheid om door de week weer eens buiten te fietsen. Ik kijk naar mijn agenda en weet dat er vrijdag met kantoorgenoten geborreld en gegeten gaat worden en zie ook dat woensdag mijn agenda zonder afspraken is. Spontaan wissel ik mijn parttime dag om. Woensdag is namelijk de laatste voorjaarsdag deze week n daar wil ik gebruik van maken.

Het is dinsdagavond. Ik kijk naar het programma in Join. Ik heb mijn beschikbaarheid aangepast, maar de wensen van Join wijzigen niet. Er stond een FTP test en er staat een FTP test. Een FTP test houdt het midden tussen een schriftelijke overhoring en een proefwerk, ook al voelt het als een eindexamen. De FTP test helpt mee om te bepalen op welke wattage waardes je het beste kunt trainen. Je gaat helemaal kapot, dat is zeker. Uiteindelijk ben je 20 minuten lang zo veel mogelijk Watt aan het leveren, om na een rekensom te bepalen wat je uur waarde is, die dan weer als uitgangspunt dient voor je trainingen. Waar is de tijd dat fietsen een eenvoudige sport was, waar je alleen door te trappen beter werd.

Wat doe ik? Van de lente zon genieten of doen wat het beste is. Ik weet dat ik het laatste moet doen en na enige twijfel kies ik er ook voor. Uiteindelijk heb ik er meer aan. Die duur rit volgt wel weer.

Helemaal lekker voel ik me niet. Geen koffie om de boel op te peppen, maar een kopje kruidenthee om de boel rustig te maken. Wegen voor de start. Zelfde gewicht.

Trappen maar. De ventilator hard aangezet. Het is nu nog koud. Straks vallen vast de zweetdruppels. Ik heb moeite om me bij het inrijden in te houden. Eerste inspanningen om warm te rijden. En dan. De 20 minuten test. Ik trap. Ik hijg. Ik word moe. Ik trap door. De muziek met een opzwepende beat. Hartslag stijgt. Rond de 180 slagen moet ik volhouden. Mijn benen lopen langzaam vol. Nog 13 minuten. Volgens Join het punt om door te bijten. Het doet pijn en het duurt nog langer dan de helft. Dat is een mentaal lastig punt. Ik zet door en houd de omwentelingen rond de 90. Niet terug laten lopen. Rond deze omwentelingen wil ik mijn vermogen willen leveren. Ik hijg. Mijn omgeving is er niet meer. Blik op de getallen op het scherm. Hartslag en vermogen houden tred. Nog 6 minuten. Ik ga een minuut een tand zwaarder rijden en schakel dan weer terug. De benen doen meer zeer. Als er al schoonheid in mijn beweging zat, verdwijnt die nu. Laatste 1 minuut 20. Gaan nu. Het beeld vervaagt. Dat doen ze goed bij Zwift. Zo voelt het namelijk ook. Laatste 10 seconden. De verlossing. Nog 5 minuten uitrijden. De ergometer werkt weer en daardoor is de weerstand verdwenen.

Mijn FTP komt in beeld. Het was 230 bij mijn vorige test. Digitaal schatte Join me rond de 208 in. De waarde is nu…. 241. Dat is een heel stuk beter dan ik dacht. Ben ik toch niet heel slecht bezig geweest. Hiermee ben ik een “doorsnee amateur”. Past me wel. Dat ligt boven een recreant en onder een sterke amateur (en heel ver nog onder andere niveaus).

Het motiveert. Geleerd en geen slecht cijfer. Weten dat je beter kunt leren en je cijfer zo nog wel wat op kunt halen. Ik heb er zin in.

Join scoort de inspanning als een 10 op 10 in de trainingsschaal. Zo voel ik me ook. Moe. Geen lente zon, maar lekker ontspannen voor de rest.

Terwijl ik uit zit te hijgen kijk ik nog naar wat ongelezen app berichten. Ik schrijf niet genoeg, lees ik. Ik denk altijd dat ik schrijf om mijn eigen gedachten op een rijtje te zetten. Maar ik blijk het ook te doen om anderen op de hoogte te houden. Bij deze. Hopelijk komt er weer genoeg om over te schrijven.