Na twee dagen op de Kickr omdat de regen met bakken uit de lucht viel, kon ik vandaag weer echt naar buiten. Begin van een nieuwe maand, dus er stond nog een 100+ op de planning.

Afgelopen donderdag kreeg ik een bericht of ik zin had om binnenkort de Markermeer rond te rijden. De vrager had de ronde nog nooit gereden en had hem op zijn verlanglijstje staan. Ondertussen was E druk met het plannen van vakanties en ben ik binnenkort ook nog in Brugge. Met dit alles bij elkaar begon het liefhebbersbloed weer extra te stromen. Een gesprek bij Robert bij het afleveren van een set wielen er bovenop en een bezoek aan een fietsenwinkel met een gesprek over wedstrijdspanninh en ik ben terug.

Dus ik ging zeker fietsen. Bedacht me wel dat het tijdens Corona allemaal wel wat makkelijker was. Heel veel anders dan de mogelijkheid om solo te fietsen was er niet. Wel zo makkelijk. Geen andere verleidingen of een RVV die vanaf 9:15 op TV te zien is.

Maar ik ging zeker fietsen. Had niet voor niets de SL6 opgebouwd, omdat de SL7 bin Servicekoers is voor het vervangen van de balhoofdlagers. Komt een speciale set van Ceramicspeed in. Die moeten voorkomen dat ze snel weer vastlopen.

Dus ik ging zeker fietsen. Ook al was de gevoelstemperatuur aan het begin niet meer dan -3 graden Celsius. Was de gevoelswindkracht veel meer dan de 4 die er stond. Het was namelijk ploeteren met de wind tegen en vliegen met de wind in de rug.

Ik stuurde mijn fiets de polder in. Een beetje kris kras. Al fietsend ontdekte ik mooie alternatieven voor de vaste dijk routes. Een aantal hoop ik te onthouden. Kende ze namelijk van de Ronde van Flevoland, maar leek ze niet eerder teruggevonden te hebben. Met een klimmetje. Met een lange kasseien (klinker) strook. Door bossen.

Maar uiteindelijk kom je altijd op een dijk. Maar als de zon daar schijnt en de wind alleen nog maar in de flank zit, is dat prima toeven.

Waar ik op de heenweg hoge wattages nodig had om nog maar een beetje vooruit te komen, ging het op de terugweg heel wat vlotter. Heel wat vlotter zelfs.

Nadeel van het voorjaar is dat het seizoen weer geopend is voor zeilers en daarmee de bruggen dat ook worden. De brug stond open.

Maar met al dat gefiets liepen de kilometers aardig op en nam de vermoeidheid net zo toe. Aan het einde doel gehaal en de 120km doorbroken.

Geen Gran Fondo stress meer voor april.

‘S Middags zag ik een ongenaakbare Pogacar de RVV winnen. Als je zo fietst dan verdien je te winnen. Spektakel. Kan hij gewoon op een Colnago. Echt meneer Boonen.