Wil hier iemand me kort houden? Ik begin er steeds meer in te geloven. Maar er zijn nog genoeg andere bezigheden die ook best wel goed zijn, ook al is het niet fietsen.

We gingen lopen! Na een vroege start in de morgen om de auto nog eens van verse stroom te voorzien, hadden we de hele dag nog voor ons. Dan is het natuurlijk wel zo leuk om er samen iets van te maken.

Het werd een voor mij flinke stap partij op en neer naar Arco.

Een route die ik natuurlijk meer dan een klein beetje ken van de fietstochtjes, maar als je de route afstapt zie je toch heel andere dingen. Zeker als je het in mijn tempo, dat het marstempo zeker niet haalt, doet.

Het gaat over een best wel druk fietspad en ik weet als geen ander hoe vervelend het dan als als er wandelaars over zwalken en nog veel meer als ze dat naast elkaar doen. Daarom liepen wij achter elkaar. Ik als slak op kop en E het spoor volgend. Af en toe stilstaand om een foto te maken en dan weer naar me toe te lopen.

Zo kwamen we in Arco aan en was ik maar wat blij met de koffie-en waterhaalstop.

Punt om te keren en terug te lopen. Nog steeds in de zon en wat was het op sommige punten warm. Ik denk niet dat ik vaak een afstand als deze eerder gelopen heb en het dan nog leuk en voor mijn lol deed ook.

Tijd om veder te lezen in “de zaak Alaska Sanders” en langzaam zin te krijgen om een rondje op de fiets te doen. Weer zo’n middag rondje. Zo’n dit mag echt nog net van het trainingsprogramma rondje.

Het was weer genieten. Op en neer naar Dro. Amper 30 kilometer op de teller, maar het fietsgevoel weer in de benen. Dat alles in de stralende zon met zomerse temperaturen.

Kan eigenlijk niet beter. Of het moet ‘s avonds afgetopt worden met een Pizza Margharita die E en ik deelden op ons terras. Dat is vakantie.