Na een vrijdag die bestond uit een moment van genieten:

En daarna heel veel kilometers op Italiaanse, Oostenrijkse, Duitse en Nederlandse snelwegen, waarbij we menig laadpaal aandeden. Alles om er maar voor te zorgen dat alle natuur er zo uit blijft zien als ze dat nu doet en er nog mogelijkheden blijven om te fietsen. Als je maar ontspannen blijft, zijn ook dit soort reizen prima met een elektrische auto te doen. Ontspannen blijven en je vooral niet opwinden dat ze in Duitsland veelal de zelfde muziek blijven draaien. We misten alleen “the lady in red”…

Uiteindelijk is het één grote waas die eindigde of daarna weer begin met die moment van genieten.

Met alles op orde, E die de wasmachine bleef volstoppen, een zonnetje aan de hemel en de zelfde E die voorstelde dat ik prima een rondje kon gaan fietsen, was ik natuurlijk niet te houden. Zonder Lupo Wolfi eerst te wassen stapte ik meteen op voor een rondje rond de luchthaven. Het werd meteen duidelijk dat polder wind zeker geen dal wind is. Was hier toch een stuk krachtiger, maar wel de manier om de auto zit benen om te zetten naar benen die weer wilde bewegen. Hoe goed de Volvo ook zit, zitten is eigenlijk maar niets.

Zo trapte ik een zonnig rondje weg. Alles om het niet vakantie leven nog maar even voor me uitte schuiven.