Hoeft niet, mag wel

Wat een zomers weer is het in onze regio op dit moment. Dus ook al zegt het schema niets, maar de dag wel iets, is het prima om een ronde te gaan fietsen. De polder in. Verbazen over de wind en de temperatuur. Een combinatie die in de polder vaak niet samen gaat, maar vandaag wel weer.

De lange polderwegen nodigen uit voor gecontroleerd rijden, zonder je al te druk te hoeven maken over de rest van het verkeer. Dat bevalt goed. De windmolens zijn voor het oog niet zo fijn, maar wel zo handig om te weten waar de wind vandaan komt. Meer een bevestiging dat het niet alleen het gevoel is, maar echt de waarheid.

Ik rijd met beleid en kom zo verder. Ronde door de polder. Beetje de Omloop van Flevoland die vandaag blijkbaar ook gereden wordt. Niet dat de polder voor wielrenners is, maar er staan de bekende pijlen.

Blauwe pijl

Als ik weer in de buurt van Lelystad ben rijd ik een Rapha rijder achterop. Op een S-works, van voor de de schijfremmen de enige keuze waren. ik verstopt zich eerst even en neemt dan over. Doet dat stevig. Voor mij lijkt het zelfs te stevig te zijn. Maar als ik los vindt hij dat vervelend, of gaat het voor hem eigenlijk ook te hard, en houdt hij in. Ik verstop me nog even, maar word dan gewenkt om over te nemen. Toch maar doen. Als ik me dan leeg rijd, dan ook tot het gaatje. Als ik kraak, neemt hij weer over en kan ik me langs het kanaal nog een stukje verstoppen. Een wiel volgen en niet willen lossen. Zo trap ik het laatste deel door, tot hij afslaat en ik op mijn laatste beetje naar huis toe rijd.

Het is leeg. Warm. Doorgezweten. Veel vochtverlies. Het glas water dat E heeft neergezet komt als geroepen. Soms is er echt niets lekkerders dan een fris glas water dat verkoeling brengt.

Man in black

Plaats een reactie