De zomer zou op zaterdag nog eens herfstiger worden. Als het even zou kunnen wilde ik natuurlijk het liefste naar buiten. Maar het beloofde echt niet veel goeds. E dacht dat het wel zou kunnen. Volgens de weersvoorspellers zou het tot 10 uur droog blijven. Dat betekende dus vroeg vertrekken. Gelukkig is dat voor ons een doordeweekse activiteit die we in het weekend ook nog wel eens willen herhalen en E ook geen moeite mee heeft. Fijn is dat.

De wekker belde. Eten en een kop koffie. Zien dat de wind wat zuidelijker zou zijn. Op bezoek bij de prinses dan maar. Het kan slechter. Fris was het wel. Blij met mijn lange mouwen. De korte broek kon. Maar het werd pas beter toen de temperatuur op mijn Wahoo boven de 10 graden uit klom.

In plaats van een op en neertje ging ik via Spakenburg en Nijkerk terug. Rondjes zijn net zo veel leuker of het moet naar een eindpunt toe zijn, van A naar B.

Het liep opvallend goed. Niet te zware inspanning. Zo goed dat ik op weg naar huis er nog een lusje aan vast plakte. Als je dan alles bij elkaar optelt komen de kilometers van zelf op de teller.

En is de Fondo ook weer afgetikt. Geeft de familie rust.

Geeft mij een goed gevoel.

Bij het op pad gaan met E, brak onderweg dan toch echt de hemel open. Noodweer. Stortregen en stromend water over de weg. Blij dat ik daar niet mijn rondje in hoefde te fietsen.

Strava 54

Join 13,3