Vandaag de fiets eens de andere kant op gestuurd. Richting Trento. Beginnen met wind in de rug en een beetje bergafwaarts.

Het tempo zat er vanaf de eerste meters meteen goed in. Soms loopt het zoals het loopt. Als ik de andere kant oprijd kom ik meestal interessante fietsgroepjes tegen. Vandaag jammergenoeg niet mijn kant op. Waar ik hoopte meegenomen te worden, mocht ik de locomotief zijn voor een vlotte Duitse bikepakker. Zo’n hippe die in de gemiddelde MAAP of Rapha reclame niet zou misstaan.

Ik gaf hem een slinger tot aan Trento. Ik had er mooi 1,5 uur opzitten in gestrekte draf. Mijn bagagedrager zitter, die zich keurig gemeld had, hoopte vandaag het Gardameer te bereiken. Die laatste 40 kilometer zou hem denk ik wel lukken, ook al zou het wat minder eenvoudig gaan als hij zelf het tempo aan moest gaan geven.

De weg terug zou een stuk lastiger worden. Dat was wel zeker. Terug omhoog en de wind was nog niet zo ver gedraaid als ik gehoopt had.

Het werd dus iets meer duwen en trekken en een heel stuk meer werken dan de vloeiende beweging van de heenweg. Daarbij begonnen, eerlijk is eerlijk, de tijd en de kilometers toch ook hun rol te spelen.

De geplande 4 uur maakte ik dan ook bij lange na niet vol, ook al voelde het als veel meer dan 4 uur door de polder bollen. Ik vraag hier toch net dat beetje meer van mezelf.

Misschien soms wel net dat beetje te veel. Ook al gaf Join me vandaag toch nog een voldoende, helemaal klopte de verdeling niet.

Join 15,9

Strava 65