Trainen is best lastig

Het vorige weekend ronde ik nog af met een rit door Limburg en Brabant waarbij ik Eindhoven aantikte. Minder uitdaging dan op de zaterdag maar een mooi begin van de maand oktober waarbij in één keer de gewenste 100 kilometer op de teller stond. Een 10 op 10 dit jaar.

Het viel me op dat de regio vol staat met prei. Maar waar de gemiddelde streek alles dat ze verbouwen aanprijst, lijkt dat met prei niet het geval te zijn. Prei lijkt daarmee de vergeten groente van de lokale VVV’s. Voor wie nog een leuke plek zoekt om een ijsje te eten is de lokale iksboer in Sevenum een aanrader.

Net als het fietserscafé, wist wandelende E te vertellen.

Een fietser met daarbij E d’r wandelprestatie

De week werd gewijd aan de bureaustoel op de Zuid-as, waardoor het zadel weer niet bezeten werd. Maar dat werd vanaf vrijdag goed gemaakt. Start van een nieuwe serie trainingen bij Join. Een goed voornemen: ik volg de intervallen die in de training staan opgenomen. Best lastig, want meestal is gewoon een beetje in de rondte rijden en om je heenkijken een stuk eenvoudiger om te doen.

Join had wat stevigs voorgenomen. Het begon op vrijdag met twee keer drie tempo blokken, die begonnen werden met een sprint van 20 seconden. Dat is fietsen op een tempo waarbij het bijna niet meer leuk is. De rest van de tijd moest op duurtempo. Dat lukte niet zo goed. Over het algemeen te veel vermogen geleverd.

Zaterdag weer aan de bak. Nog een keer trainen. Er werd eerst regen verwacht maar dat blies over. Straffe wind, maar daar kon ik mooi gebruik van maken. ik kon wel wat weerstand gebruiken om zo de inspanningen te kunnen leveren. Vandaag 10 x 1 minuut vol met 1 minuut rust er tussen. Heel zwaar. Ook hier weer niet gelukt om rustiger te rijden waar het moest, terwijl ik daar wel echt mijn best voor deed.

De derde dag op rij. God nam een rustdag, ik mocht nog een keer op deze zondag. Een ronde van 3 uur met daarin drie series van ieder drie keer 1 minuut kracht en aan het einde mocht ik nog 5 zittende sprintjes trekken van ieder 10 seconden. Waarschijnlijk om de sleur van de duurtraining te doorbreken. Leuk, maar ook hier weer lastig om de hele tijd in de juiste zones te rijden. Zo liet ik me wat gaan toen ik een renner tegen kwam op een Klein met Spinergy wielen. Meer 1995 kun je niet tegen komen onderweg.

Waar ik de eerdere dagen net iets te warm gekleed was, was het vandaag aan de ondergrens. Maar ik koester mijn warme korte broeken in deze periode en twijfel over wel of geen lange mouwen. Nog even en die twijfel is niet meer nodig. Dat is een zekerheid.

Plaats een reactie