Het is nog lang niet eenvoudig om weer helemaal aan de alg te gaan. Vorige week zondag ging echt helemaal niet in dat gaat dan toch in je geheugen meespelen. Waar ik ook last van heb is dat ik vanaf de bank denk echt alles aan te kunnen. Als het moment dan dichterbij komt begint de twijfel toe te slaan.

Maar voor twijfel heb ik nog geen tijd. Daarvoor fiets ik op dit moment echt te weinig.

Voor de PAS Normal dragers was de afgelopen week een hele speciale. De min of meer Team lijn kwam uit. Voor mij een hebben willen. Zeker omdat het zwart is met witte letters er op. Bij Maats hadden ze afgelopen week dus echt een hele goede aan me. Ik ben blij dat ik hier niet getwijfeld heb. Het grootste deel is nu uitverkocht.

Vrijdag vond ik tijd. Een rondje op Zwift. Nieuwe route. Groepsrit. Ik begin enthousiast. Bleef dat de hele tijd en reed de hele ronde uit. Goed gevoel. Goede groep. Alles goed.

Zaterdagochtend. Het leek een flinke tijd droog te blijven. Zou ik laf op de Kickr stappen of naar buiten? Het werd het laatste. Nieuwe pakje aan en rijden. Geen schema maar trappen zoals het ging zonder te gek te doen.

Het weer en een verbouwing heeft bij het Almeerderstrand er een puinhoop van gemaakt. Dat werd een stukje lopen over het strand. maar voor de rest was het genieten. Ik koos voor het trainingseffect en reed met tegenwind over de dijk. Stiekem vind ik dat eigenlijk wel leuk. Proberen aerodynamisch te zitten en door te rijden zonder buiten adem te raken. Het gaat niet snel, maar je levert een mooie inspanning.

Onderweg nog even gekeken wanneer de buien over zouden gaan komen en daar mijn route op aangepast. Slimme actie vind ik wel.

Op de terugweg de wind stevig in de rug en snelheid cadeau. Ook een controle van de politie met een onherkenbare auto van een stel jagers. Jagers of stropers, wie zal het zeggen. een mooie 2,5 uur op de fiets gezeten.

Thuis aangekomen een reprimande. Binnen fietsen is niet “laf”, maar een mooi alternatief. Ik weet het, maar soms is het de makkelijke weg als je eigenlijk naar buiten kunt, je weet dat een frisse neus goed voor je is en je allen te lui bent om beenstukken en een jasje aan te trekken.

Zondag. De dag van het EK veldrijden. Het regent daar net zo hard als hier. Gelukkig kan ik binnen fietsen. Op zondagochtend is er een mooie groep voor het nodige duurwerk. Ik nam me voor een uur mee te rijden. Toen om de 35 kilometer vol te maken. Toen de 1,5 uur. En uiteindelijk om te stoppen bij hun koffiestop. wat een verschil met vorige week. Met dit gevoel kan je de zondag wel doorkomen en uitkijken naar wat komen gaat.

Op naar de komende week. Stukje bij beetje werken aan de opbouw van mijn conditie.