Of ik vrijdag aan kan schuiven bij een groot proposal. Wie ben ik om dan mee te zeggen. Zo flexibel als een lode deur, maar als het moet zo flexibel als een gymnaste.

Mijn parttime dag ingegooid. Daarbij het geluk dat het net vandaag droog is. Dus bij het gloren van de zon of toch het opkomen van de zon, op de fiets gestapt voor een ronde. Ik gokte op droog weer. Een goede gok. Alleen was ik vergeten dat het al lang regent en daardoor de wegen nog steeds enorm nat zijn.

Gelukkig was het niet koud. Meevaller. Maar de wind blies er tierig op los. Natte voeten worden wel koud. Had het namelijk niet nodig gevonden om overschoenen aan te trekken. Het was namelijk niet koud.

Zo ploeterde ik door de wind naar Amsterdam om via Weesp weer terug te rijden. Wel met de wind in de rug over de dijk naar huis. Meevaller. Ook al was de weg daar glibberig van de algen omdat de weg al lang niet droog was geweest.

Zo bleek mijn keurige Dama Bianca een dirty lady te kunnen zijn.

Maar niets waar een sopje en wat extra water niets aan konden doen. Ook niet aan het goede gevoel dat een rondje op de fiets achter laat. Ben ik toch meer fietser dan belastingadviseur? Aan de endorfines gemeten lijkt dat wel zo te zijn.g