Een lange koersdag kan niet zonder commentaar. Kijkend naar “de Belg” ken je deze man zeker. De man die als een vader hoedt over de hoofdcommentator. De man van de anekdoten. De man die in de zomer nog “even het gras af rijdt” en op bezoek ging bij zijn 100 jarige vader (dit jaar overleden op 102 jarige leeftijd). De voormalig knecht van Hennie Kuiper. De man die beledigd was toen zijn voormalig commentator Michel Wuyts hen als zijn knecht bestempelde die wel heel makkelijk naar een andere kopman overstapte toen Wuyts met pensioen moest. De man waarvan het volledige commentaar dat hij gaf samen met Wuyts tijdens de Olympische spelen overwinning van Greg van Avermaet, een discipel en beschermeling van hem, is uitgeschreven in een boek. De man van wijsheden. “Eten drinken, eten drinken”.

De man die als een predikant zijn geloof predikt. Vaak door Belgische ogen bekeken, maar altijd mooi.

De man die als Mozes zijn tien geboden naar ons brengt. Voor een katholieke sport als het wielrennen, waar jonge jongens door veel te fietsen hun driften leren te beheersen, waar Remco Evenepoel “god” wordt genoemd, maar waar Frank Vandenbroucke zelf zei dat hij God niet was en de Paus een anti abortus wielerploeg, Amore e Vita, sponsorde, kan dat niet mooier.

Dat kan natuurlijk niemand anders zijn dan José de Cauwer.

Voor mij wordt dit weer een bron om uit te citeren.

Ik word ik erg blij van.