Nog zo’n verslaving van me als het om fietsen gaat. Schoenen. Witte schoenen. Ik heb er een massa van. Tellen is geen goed idee want dan zal mijn bijnaam snel Imelda Marcos worden.

Niets beter dan een stel witte sokken van de juiste lengte met een stel stralend witte schoenen. Er is de theorie dat je bene er optisch langer door worden en dat de fietser daarom voor deze combinatie gaat. Ik weet niet zeker of dat het is, maar een stel nieuwe witte schoenen zijn een genot.

Deze schoenen zijn een discussie punt. Ik vind ze heerlijk zitten. Goede verdeling van de kracht over de voet. Heel stijve zolen. Een zachte sok die je voet omsluit. Maar de sok is meteen de valkuil van deze schoenen. Ze worden snel vuil en niet meer schoon. Verder zijn ze minder geschikt om binnen mee te rijden, omdat de sok vocht opneemt. Net als regenwater. Maar als je, je daar bij neerlegt heb je hier een fantastisch paar schoenen aan.

Mijn bling bling paar.

Tot dat ze vuiler worden.