Gekkigheid. Iets anders kan ik het inmiddels niet meer noemen.

Ik neem jullie nog maar eens in herinnering mee naar de maanden november en december. Misschien oktober ook nog wel. Daar stonden mijn fietsen te blinken. Praktisch ongebruikt. Keer op keer met heruitgesproken goede voornemens om er nu echt weer mee te beginnen. Dit jaar in geen geval ongetraind beginnen aan de Rapha Festive 500. Het mocht dit jaar geen aanslag worden op mijn lichaam maar een uitbouw.

De maanden gingen voorbij. Het weer slecht en mijn energie bleef achter op de Zuid-as. Weer een jaar beginnen aan de Festive 500 waarbij ongetraind groot geschreven kan worden.

Maar we hebben nu drie dagen achter de rug, waarbij ik in Wattopia ben gebleven en er nu nog 97 kilometer voor me liggen om de 500 vol te maken.

Vandaag was een dag met vooral en tegens. Lekker gereden, uit een rit gezet omdat ik niet snel genoeg terug kwam na het doorkruizen van de rode muur, verkeerd rekenen, wat pijntjes en heel veel zweet druppeltjes. Maar vandaag weer een aantal uren gemaakt in Wattopia die ik me normaal niet kan voorstellen. Aan het kerstdiner vertelde ik dat ik normaal gesproken een uur al te lang vind en nu trap ik er ongeveer 4 weg. Zelfverbazing vind ik een passend woord.

Tip

Laat je vooral niet gek maken door de anderen die je volgt en die proberen om de 500 kilometer vol te maken. Misschien hebben zij geen leven en jij wel. Ook wel wat waard.

Hoe dan ook een aardige als je anderen op Strava volgt om dat in gedachten te houden.