Daar ging ik voor nog een ronde. Zou ik de Festive 500 vol maken in 4 dagen. De uitdaging lag er en zonder uitdaging is de Festive 500 niet waar het voor bedoeld is. Ik had mijn ritten uitgekozen en daarmee zou het goed moeten komen.

Een uur met een Roboracer. 1.8 watt/kg.

Espresso van E

Een Rapha rit. Zo hard mogelijk doorrijden.

E naar de sportschool. Ik klaar voor mijn volgende rit. Gecanceld. Wat nu? Maar weer met een rustige Robo. Ik viel in een gat. Benen wilden niet meer. Ik kreeg de wattages er niet meer uit. Zag dat ik niet had gegeten. Kluns! Koolhydraten aanvullen. Nadenken. Veel kilometers lagen er niet meer voor me. Dan maar mezelf nog eens uitwringen. 1.9 – 2.1. Dat vind ik aan de snelle kant. Zeker om nog eens mee aan te zetten.

Als ik 5 kilometer vol kon maken was ik blij. 5 werd 10. 10 werd 15. 15 zelfs 20. Toen ook nog eens de 20 gewoon 25. De handen konden de lucht in. De 500 gehaald. Voor de zekerheid 2 kilometer extra. Strava rondt wel eens af. Dan niet in mijn voordeel. Maar ik had de afgelopen dagen steeds naar beneden afgerond en had zo 6 kilometer in reserve staan.

502 of eigenlijk 508 kilometer gereden.

Vanaf nu wordt het tijd voor zelf schouderkloppen, op de borst kloppen en verheerlijking. De lezer mag hier stoppen.

Er waren 249.070 deelnemers.

Ik tikte als nummer 332 de kilometers af (iets minder dan de helft van de no1). Daarmee behoorde ik tot de 0,1% eerste finishers.

Natuurlijk tevreden en het bewijs dat ook ik en daarmee iedereen meer in zich heeft dan je vooraf denkt.

Hoe werd ik beloond? HEMA lunch.