Na een dag rust met de familie was het nu weer tijd om op het zadel te gaan zitten.

Je zult er maar weer zin in hebben. Zin had ik er zeker in. Als verwennerij had ik de avond er voor wafels gebakken. Een lekker basis voor een goede rit.

Ik had weer een mooi plan uitgedokterd. Uur met een Roborider tegen 1.8. Kwam wat moeizaam op gang, maar reed erna mijn snelste ronde van de afgelopen 90 dagen rond de vulkaan. Volgende was weer een Rapha rit. Rammen door London is de beste omschrijving. Omschreven als 1.8 ging het een heel stuk vlotter met de groep waar ik mee rond reed. We haalden zelfs een serie C en de eerste B rijders in. Wat is dat? Overschatting van de één of onderschatting van de ander. Dat waren snelle kilometers.

Daarna rustig tegen 1.5. Heel rustig. Dat is benen stilhouden als je ervoor zoveel sneller bent gegaan. Als afsluiter wilde ik mee met een 1,5 uur groep tegen 1.5. Duwen tegen het rode hek. Geklaag van de groepsleider. Zoals ik het graag heb.

Maar toen… het zal gods hand geweest zijn. Mijn Di2 batterij leeg. Ik had het zien aankomen. Wel wax op mijn ketting gedaan, maar dit laten lopen. Sukkel. Daarom niet meer dan de 100km voor de dag gefietst.

Daarna we zo verstandig geweest om de accu aan de lader te hangen en niet af te wachten tot een later moment en het dan weer te vergeten.

Ik ben dol op de Di2 en het elektrisch schakelen en daar kan eigen dommigheid geen verandering in aanbrengen.