Zaterdagavond. Op “the Gram” komt een Reel voorbij van één van mijn favoriete fotografen / YouTube fietsinfluencers @tristantajephoto / @tristanttakevideo . Hij traint door de regen in de buurt van Girona. Zijn trainer heeft gezegd dat zijn huid niet water doorlatend is en dat je daarom best ook in de regen kunt trainen.

Zaterdagavond. Ik geniet nog wat na van de ochtendrit. Ik kijk naar de weersverwachting voor de zondag. Wordt het toch weer Zwift, of test ik mijn huid ook uit.

Zondagochtend. De wegen zijn nat. Het regent.

Ik loop naar mijn kast. Twijfel nog een fractie van een seconde maar voor dat ik er erg in heb pak ik de kleren om buiten te gaan rijden.

Als bovenste laag trek ik een soort van Gabba, de merknaam van Castelli, aan. Een wind en vocht, voor echte regen is een regenjas, weerhoudende laag. Voor iedere fietser een “moeten hebben” in zijn of haar fietsgarderobe. Zit als een shirt of jack, maar houdt het meeste vocht buiten.

Buiten. Het is helemaal niet koud. Er staat vrij weinig wind. Nat is het zeker. Mijn spatbordje zorgt er vooral voor dat de achterkant van mijn broek droog blijft. Mijn schoenendrogers zullen thuis mijn schoenen wel weer droog maken.

Spoorbaanpad. Eens iets anders, maar ook dat is voor een deel opgebroken. Dat zijn veel wegen. Ook die langs het Amsterdam Rijnkanaal. De Keverdijk gaat vanaf 12 februari dicht. Hopelijk ligt er daarna weer beter asfalt. Een beetje behelpen, maar de kilometers en uren gaan snel voorbij en inderdaad blijkt ook mijn huid niet waterdoorlatend.

Droog is leuker, zeker met een zonnetje, maar na de uurtjes van vandaag voel ik me net dat beetje stoerder. Niet iedereen gaat er met dit weer op uit. Ik ben het vandaag wel gegaan en ik weet nu dat ik dit kan. Wel onthouden dat een minimumtemperatuur aan te raden is.