Van meer naar nog meer

Weekend voor de deur en de trainingsdagen ook. Niets gelummel, gaan. Drie dagen overgeven aan Join. Op woensdag had ik gekeken naar de Join Webcast over training. Frequency first, was het thema. Ik nam een aantal punten mee uit deze webcast (ook al had ik een deel eerder gehoord).

Training is opgebouwd uit drie onderdelen. Als je ze in een piramide zet met onderaan het belangrijkste deel dan is de opbouw: frequentie, duur, inspanning. Eerst de frequentie goed hebben, dan aan de duur denken en dan volgt de inspanning.

Verder leuk om te weten is dat er gemiddeld 3 tot 4 keer per week getraind wordt en dat de gemiddelde Join score rond de 18 – 19 ligt. Dat is beide een stuk lager dan ik dacht dat het zou zijn, en zet me meer in perspectief.

Vrijdag stond in het teken van een duur rit gecombineerd met 2 x 5 40/20. Zwaar. Vermoeiend. Zwaar vermoeiend.

Terwijl ik dacht dat, dat zou betekenen dat ik het zaterdag het vast iets rustiger aan moest doen viel dat alles mee. Of ben ik eerlijker als schrijf “tegen”. Nog een keer een goede 3 uur met daarin 4 x 12 minuten op tempo rijden. Dat is hijgen en zweten en de rest is opletten niet te gek te doen. Voor de zondag zou dan alleen maar een duurtraining staan met daarbij ook nog een flink stuk in de herstel zone. Ik kon er dus wel tegenaan gaan.

Onze polder is klaar voor het voorjaar. De kersenbloesem staat vol in bloei. De ooievaars zijn allemaal weer terug en bevolken de elektriciteitsmast en stappen rond in het gras. Het zelfde voorjaar dat sommige fietsers lokt in korte broeken. Zotten zijn het.

Bijna thuis besluit ik bij onze lokale kleine bakker te stoppen en brood te halen. Lekker voor bij de lunch. Steun de lokale middenstand.

Terwijl ik de middag schreeuwend voor de TV zit en naar Milaan – Sanremo kijk, rijden mijn oude The Wave fietsmaten, de 4 R-en Ron H, Ron V, Robbert en René, een ronde. De Whatsapp lezend een groot succes en voor herhaling vatbaar. Middagrijders….

Terwijl ik mijn trainingsresultaten upload zie ik Join weer iets doen wat ik niet had verwacht. Dat is het aardige van een actief trainingsschema. Mijn training wordt een tikkeltje pittiger. Nog steeds 3,5 uur, maar nu helemaal in het duurtempo met daarin dan nog eens 30 minuten tempo. Het blijven trappen blijft de uitdaging. Druk blijven uitoefenen. Niet freewheelen.

Ik stippelde een ronde uit die rond de 100 kilometer uit zou komen. Een ronde met herinneringen, omdat we die een aantal jaren geleden in de voorbereiding op een tocht later in het jaar met Arjan hebben gereden.

De polder is droog. De polder is eerst nog vrij fris. De polder is uiteraard winderig. De polder is vooral rustig en ideaal om je kilometers zonder gekkigheid in te maken.

Ik trap en trap. Trap nog wat meer. Drink en eet. Doe wat me gevraagd wordt. Krijg er een 7,7 als rapportcijfer voor en kom ook nog eens boven de 100 uit.