De hele week kijk ik met jaloerse blikken naar buiten. Lente weer. Zou toch heerlijk moeten zijn om nu buiten een rondje te kunnen fietsen. Helaas had ik die mogelijkheid niet en was het weer zo’n week die op de Zuid As doorgebracht werd. Meer uren daar dan thuis.

Nu is het vrijdag en is het weer niet zoals het geweest is. Het regent en waar ik op donderdag nog stoer zei dat ik mijn regenjasje ging testen, kon ik het nu niet opbrengen. Kon bijna het fietsen helemaal niet opbrengen. Maar Join had een stevig training gepland. Niet gaan rijden zou achteruitgaan betekenen. Daarom voor Zwift gekozen en daar mijn programma gestart. Oplopende sprints. Op beentempo sprints maken van 6, 12, 20 en 30 seconden met rust er tussen.

Zo werkte ik aan mijn programma. Pittige versnellingen. Maar toen ik verschillende fouten begon te maken in Zwift, keren terwijl ik dat niet wilde en meer van dat, besloot ik te stoppen. Mooi geweest. Het moet wel een beetje leuk blijven.

Maar er was nog een reden om te gaan fietsen. Die stond al een tijdje op het programma. Mijn verjaardagscadeau moest getest worden. En wat voor cadeau!

De fietsschoen der fietsschoenen van dit moment. Toch zeker als je de profs mag geloven. Het hele Team Visma Lease a Bike rijdt er mee en er zijn er ook nog een aantal die er zelf voor kiezen.

Italiaans handwerk. Niet voor iedereen. Misschien daarom ook een reden om er voor te kiezen.

Eerste ervaring is goed. Stijf. Zoals je wil dat fietsschoenen zijn. Ze moeten kracht op de pedalen overbrengen.

Hele strakke zool. Dun. Maar in de tijd dat ik fietste gaven ze geen krimp en geen probleem.

Voor mij is het goud op de schoen erg gewaagd, maar het heeft wel wat.

Ik ben benieuwd naar de buiten ervaring. Maar ik wil ze nog een beetje bewaren tot dat het echt mooi weer is.

Zal wel heel witte sokken er bij moeten dragen. Heel wit zijn die, die ik vandaag droeg namelijk niet meer.

Maar een jaloers makend paar schoenen is het zeker.