Vrijdag vergeet ik maar snel. Niet mijn dag. Kon me niet tot het zadel zetten en toen in besloot naar de Specialized Pop up store te gaan was die niet open en bij die MAAP LAB store zagen ze me niet staan.

Gelukkig was er de zaterdag. E sloeg voor eens zelf te rijden; maar ik ik koos wat ruimer voor Join. Een lange duurtraining met aan het einde VO2 Max intervallen. Dus als je al moe bent nog eens diep gaan.

Zware kost, maar eens een hele andere manier van het prikkelen van je lichaam.

Zondag. Nog een rit van 4 uur op het programma. Weer een duurtraining maar nu met drie keer 10 minuten kracht. Tegen de wind in op een zwaar verzet en trappen maar met ongeveer 60 omwentelingen. Terug met wind mee en nog een keer en nog een keer. Zou ik anders echt nooit gedaan hebben, maar nu wel. Word ik vast sterker van en anders heb ik er in ieder geval pijn aan mijn benen aan over gehouden. Ook lastig dat ik toen nog 1,5 uur door mocht. Wat me op blijft vallen is dat als je op vermogen rijdt het soms rustiger tegen de wind in gaat en harder met wind mee. Tenminste als ik me aan aan de opgedragen wattages weet te houden.

Om aan de vier uur te komen moest ik nog een Boogerdje doen en een rondje om het huis heen rijden.

Kijkend naar de Dames koers van de Amstelgold race kregen we weer een wijze levensles. Denk nooit dat je er al bent, maar rijd door tornde finishlijn en begin dan pas met je feestje. Inderdaad: wielrennen is als het leven zelf.

Strava: 55

Join: 14,7