Bij ons thuis worden de meest impulsieve of toch zeker de belangrijkste beslissingen aan de ontbijttafel genomen. Wordt het jam of Nutella, ananas of meloen, een espresso dopio of twee losse espresso’s, zelf fietsen of naar de Giro start gaan.

Het werd ook het laatste. Een kans om Pogacar in het roze te zien en de hele sfeer nog eens op te snuiven wilde ik me niet laten ontgaan en werd gelukkig volledig gesteund door E. Op de dag die volgde op een dag die “Romantisch regenachtig was”, waar gesleuteld werd aan onze vriendin n we hoorden dat onze Italiaanse vriend alle een aantal weken in het ziekenhuis ligt met een hart probleem, gingen wij er voor. Op naar de start in Wolkenstein in Gröden / Selva di val Gardena.

Een plaats(je) midden in de Dolomieten aan de voet van de Passo Sella. De klim die ze vanuit de start ook meteen op mochten rijden. De rit er heen was al prachtig.

Het plaatsje gehuld in roze en bijzonder trots op hun ski legendes van nu en uit het verleden.

Adam Blyth stond nog naast de motor, voor dat hij aan de bak mocht voor Eurosport.

Renaat (Schotte) as er ook, zelfs terwijl Sporza de uitzendingrechten niet heeft. Die heeft Eurosport.

Verder hadden ze het vooral druk bij het tentje waar we koffie probeerden te drinken. Gekkenhuis, gekoppeld aan Italiaans drama. Een spektakel. Wel lekkere koffie en appelgebak, niet voor de strudel gekozen.

We keken rond, snoven de sfeer op en bekeken de renners die vertrokken op weg naar een uiteindelijk weer regenachtige etappe. Wij hadden het goed. Bijna helemaal droog en de meeste van de druppels die vielen, vielen er naast.

Hele fijne dag.