De zaterdag bracht goede zin voor de zondag. Eerlijk is eerlijk dat ik mijn best had gedaan voelde ik wel, maar de motivatie was er zeker weer. Wekker gezet. Kniestukken er bij, omdat het vandaag nog iets frisser zou zijn.

Door de polder gaat de Omloop van Flevoland, maar daar had ik vandaag geen zin in. Ik wilde de polder uit en een wat aantrekkelijker rondje rijden. Niet alleen maar hard trainen.

Ik begon over de dijk tegen de nu al stevige wind in. Dit is niet zomers. Langs de kant staat een ree. Misschien is zij op de foto te zien. Ik let op het toegestane vermogen en probeer me niet te realiseren wat voor snelheid dat vertegenwoordigd.

Mijn Wahoo heeft aan wanneer ik moet drinken. Anders vergeet ik het. Mijn Wahoo geeft aan wanneer ik moet eten. Anders vergeet ik het. Niet alleen José de Cauwer zegt het, maar iedere fietser in 2024. Eten en drinken. Nodig om te kunnen fietsen. Zoveel koolhydraten per uur.

Ik beweeg mijn hand naar mijn achterzak. Denk aan Roglic die zijn arm niet kon bewegen in de Dauphine omdat hij op zijn schouder was gevallen. Ik voel dat mijn achterzak leeg is. Eten vergeten. Dan ga ik het geen 4 uur volhouden met de nodige inspanningen er bij. Dat is zeker.

Ik meld het voor de zekerheid bij E. Dat ze niet schrikt als ik eerder thuis kom.

In Weesp draai ik af. Terug naar huis met een gunstig gestemde wind.

Typische Hollander taferelen hier met de molens langs de kant van de weg. Ook hier fietsen heeft zijn aantrekkingskracht.

Ik draai de Keverdijk op en krijg een cadeautje.

Eindelijk is het asfalteringswerk af. Er ligt na jaren gaten, putten en scheuren een asfaltlaag zo glad als je dat als wegwielrenner wil hebben. Niets kasseien of gravel, geef mij dit maar. Mijn banden zoefen, mijn ketting snort, het kost zo geen moeite. Fietsen kost verder al moeite genoeg.

Zo rijd ik terug. Voor het grootste deel de zelfde weg volgend. Op de dijk werkt de wind nu mee, maar mijn benen niet meer zo heel erg. De kracht wordt minder. Ik rijd wat meer op been tempo en minder op kracht.

Zo rijd ik naar huis. Verlangend naar een kop koffie en een gevulde koek. Beetje teleurgesteld, maar ook wel een beetje tevreden. Vooral het laatste overheerst.