Twee weekenden in Drenthe, een kans die je niet laat lopen als die kans je geboden wordt. Dus daar gingen we op naar Landal Orvelte waar mijn ouders een huisje hadden gehuurd.

Eerste weekend. Niet te best weer. Niets aan te doen. Gelukkig op zondag goed genoeg voor een ronde. Dankzij Strava werd ik geleid over heel aardige wegen. Heel handig is het als je die Strava voorstellen van routes kiest.

We zijn een week verder en het weer is helemaal anders. Het lijkt bijna of de zomer nog even terug wil komen, ook al zijn de temperaturen wel heel wat lager. Eigenlijk koud in de ochtend.

De vrijdag was voor een tripje. De zaterdag voor de fiets. Eerste zaterdag van de maand met goed weer dus kans op 100 kilometer. Ik had er zin in, zag er tegen op, maar ging er voor. Dat allemaal in korte broek. Wel een warme korte broek. Voor velen onzin, ik vind het ideaal. Ook in combinatie met knie of beenstukken.

De ronde was mooi. Rond om Emmen. Langs het huis waar Van Gogh heeft gewoond en meer moois. Mooi fietsen hier. Combinatie van bos en open stukken en soms heel licht glooiend.

Echt glooien deed het vandaag. Als je de kans hebt moet je heb grijpen. Dus op naar de VAM berg. Het hoogste punt van Drenthe dat nog een paar meter hoger is gemaakt. Zoveel vuil is er in Drenthe dat opgestapeld is.

Maar liefst 4800 cm boven NAP. In centimeters een hele hoogte. Met 16% pittig klimmen.

Ik reed er een paar rondjes en werd best wel moe er van. Draaide dus af en kwam daar geheel onverwacht E tegen. Veel toevalliger kon niet en beter hadden we het niet kunnen afspreken als we het hadden willen afspreken.

Terug richting “het kamp”. Nog maar eens een beetje doortrappen. E die me opwachtte in Orvelte. Foto momentje. Voor mij het zelfde bij de poort.

Korte rit, maar een leuke rit. De Ai van Strava vond het maar makkelijk allemaal, maar toch een goede training. Leuk die bemoedigende woorden.