Wake up call

Tijd om weer echt in gang te schieten. De cijfers zeggen genoeg. Meer dan genoeg. Join score onder de 10 en Strava score onder de 30. Het is te triest waar ik mijn niveau op heb laten zinken. Geen activiteiten en geen regelmaat.

Het maakt me nog wat onzekerder richting de Festive 500. Natuurlijk had ik ook dit jaar het plan om beter getraind er aan te beginnen dan wel jaar voorafgaand dan ook. Het resultaat is het compleet omgekeerde. Het wilde gewoon niet. Het is vooral “ik”.

Maar de Festive 500 kan ook juist het moment zijn om de omschakeling te maken. De basis kilometers weg te trappen. Fundering te gaan leggen.

Rustig aan en trappen maar.

Op vrijdag een ronde gereden. Ik laat expres de “j” weg voor de “e”. Op Strava heeft iedereen nogal de neiging om iedere rit maar te verkleinen. Hoeft niet wat mij betreft. Waarom ook? Om te laten zien dat het allemaal wel mee valt?

Viel het bij mij gisteren nog wel. Hield mijn kunnen zo goed mogelijk in de gaten. Snelheid? Komt vast wel weer. Nu ga ik werken aan die basis. Dat knoop ik vooral in mijn oren.

Reed gisteren eindelijk weer op de 32 mm brede winterbanden. Met ongeveer 5 bar druk er in. Ik moet nog kijken wat de SILCA tire pressure vindt hoeveel er in zou moeten. Moest denken aan een race die ik reed op 19 mm met 10 bar. Ik stuiterde bijna van mijn fiets af. Nu loopt het soepel en met een stuk lagere rolweerstand uiteindelijk als ik de testers allemaal mag geloven.

Plaats een reactie