Gelovig of goed gelovig, ik vraag me wel eens af wat ik ben. Sinterklaas. Natuurlijk. Kerstwonderen? Ook. Hoe kun je needs verklaren dat ik op eerste kerstdag voor 7 uur op de fiets stap om in verschillende ritten samen de nodige kilometers bij elkaar te rijden? Ik ben er normaal bijna niet op te slaan. Laat staan voor een periode van meer dan een uur. Dan ook nog in alle vroegte, terwijl het in bed blijven zo veel aantrekkelijker lijkt.

Dus ik klom op de fiets en deed dat in alle vroegte, omdat de rest van de dag nog zo veel leuks zou gaan brengen. Misschien wel aanstekelijk voor E die de hardloopschoenen aantrok. Meer respect daarvoor dan voor mijn Nimbles. Ik voel de druk van de 500. Ook al. Valt het in de hoek van “mogen” een beetje “moeten” is het natuurlijk ook wel. E. heeft alleen haar eigen motivatie.

Ik was extra verwend met het ideale handdoekje voor op de Kickr. La Machine heeft het handdoekje gemaakt dat precies breed, lang en zacht genoeg is en dan ook nog eens in Zwift en Strava oranje. No Watts, No Glory.

Dat eerste ontbreekt er nog aan, dat tweede volgt van zelf. Er is weer een hap uit het totaal gereden. Die watts bouwen op, op weg naar de glorie.

Nog maar één keer rond Mallorca fietsen en de 500 kilometer zitten er op.