Op deze 31e december nog even twijfel of ik nog op een zadel zou gaan zitten, maar ik heb het aan me voorbij laten gaan. Een flinke poetsbeurt van de Witte Dame was genoeg.

Wel tijd om terug te kijken naar 2024 op het fietsvlak. Ik was bijzonder ambitieus. Ik durf doelen nooit zo uit te spreken, omdat ik vind dat, dat dan een verplichting is om ze te behalen of toch zeker alles aan de kant te zetten dat te doen. Een kilometer aantal van 12.000, het rijden van de Sella Ronde en/of de Stelvio, een sportiever gewicht, het fietsen met een groepje en zo waren er vast nog een paar.

Het jaar liep op fietsvlak duidelijk niet zoals gehoopt. Nog mooi gestart met een bezoek aan een fietsbeurs in België, geregeld mooie ritten op de Veluwe, in Italië en Drenthe en zelfs nog met Specialized een ronde door de regen. Diamantjes op een verder flets jaar. Oplevingen werden te vaak gevolgd met periodes waarin ik de fiets te lang liet staan. Keuzes door het jaar, waarbij ik de fiets niet verkoos biben iets anders. Dat laatste klinkt leuk, maar betekende ook te vaak bankhangen, niets zeggende Netflix series kijken, extra uren op de Zuidas en te lange TV uitzendingen met mannen en vrouwen op fietsen met kromme stuurtjes. Leuk natuurlijk, maar ze hadden nog leuker kunnen zijn als ik meer gefietst had. Daar ben ik van overtuigd. Fietsen doet bij nu eenmaal zoveel meer dat zorgen voor goede fysieke gezondheid. Vooral het mentale vlak voegt zoveel toe.

Maar als ik dan naar de cijfers kijk die Strava voor me bij elkaar heeft opgeteld, zie ik dat het allemaal minder is, maar al met al nog helemaal niet zo heel slecht. Ook al had ik die 10.000 toch echt wel horen te pakken.

Motiveert om zaken anders aan te pakken en er in 2025 nog wat meer uit te gaan halen. Plannen worden vast gemaakt en randvoorwaarden verder geschapen. Daaraan zal het alvast niet liggen.