Sommige dagen hebben een gouden randje. Uitzonderlijke hebben er zelfs twee.

Deze vrijdag had de reeële kans om fietsloos door het leven te gaan. Een bezoek aan Alkmaar met daarbij in één van de oudste gebouwtjes van Alkmaar koffie met heerlijkheden erbij in het altijd goede gezelschap van E en mijn ouders vulden de dag.

Thuis aangekomen keek ik met een half oog open en een half oog dicht terug naar de veldrit, enige zorg over het weer ontbreken van Van der Poel, maar het gaf toch dat duwtje om zelf ook nog te willen fietsen. Ik plande 30 minuten. Ideaal dat de fiets dan klaar staat op de Kickr en ik er zo op kan stappen.

De eerste (kleine) 15 minuten met een rustige pacer. Daarna aangesloten bij een groepsrit.

In Parijs.

Ik hoef maar 15 minuten zeg ik tegen mezelf. Bedenk me ook dat ik hier nog niet eerder heb gereden dus neem meteen de route badge mee. Waarom dan niet ook nog de sprint. De afdaling krijg je bijna gratis er bij. Dan ook maar ronde twee.

Zo bleef ik plakken en trapte ik uiteindelijk het volle uur met ze mee.

Van niets naar bijna 75 minuten. Helemaal tevreden. Er ook weer van overtuigd dat ik ook echt aan het einde van een dag nog kan fietsen en er niet verplicht alleen de dag maar mee kan en mag beginnen.

Gouden randjes om de dag.