De ploeg die aan de basis van mijn wielerliefde heeft gelegen kan niet anders van Ti-Raleigh van Peter Post zijn. De kenmerkende Rood – Zwart – Geel. De fiets die ik ook wel wilde. Het balhoofdplaatje. Campagnolo Super Record afgemonteerd. De achterderailleur had ik uiteindelijk ook aan mijn fiets hangen.

Dan natuurlijk de renners. Hennie Kuiper. Joop Zoetemelk. Jan Raas. Gerrie Kneteman. Johan van de Velde. Bert Oosterbosch. Henk Lubberding. Helden waren het met grootste resultaten. Onder leiding van Peter Post, die met ouderwetse strakke hand regeerde en ook methode Post toepaste. We winnen. Met wie dan ook en hoe dan ook. Niet meer alles voor één kopman. Nu nog steeds gekopieerd.

Het verhaal gaat dat de fietsen eigenlijk gemaakt werden door Legrand uit Amsterdam. Als soigneur was er Ruud Bakker. Opvallende man. Andere tijden toen. Ik heb zijn boekje verslonden en had zelfs Ruud Bakker massage crème.

Het boek is een gewichtig verhaal geworden. Schitterend verjaardagscadeau. Fietsen hebben een minimaal gewicht door de UCI opgelegd. Boeken hebben dat gelukkig niet. Het is 5 kilo schoon aan de haak. Geen leesvoer voor in bed.