Vandaag hadden we, de echt belangrijke vrouw en ik, een afspraak in Castricum. Ideaal dat ze daar weten hoe graag ik dan op de fiets kom als het kan. Daarom was het getijde uit de veren en de fiets richting Castricum gestuurd. Enige twijfel over de kleding. Was de korte broek te gedurfd of was het prima te doen. Ik gokte op het laatste. Zeker omdat ik de arme versie van de korte broek heb. Houdt de dijen en rug net wat warmer. Prima keuze.

De route is bekend. Door IJburg, over de Schellingwouderbrug, ‘t Twiske, de Zaanse Schans, waar ik een foto probeerde te maken, en dan door de polder naar de kust.

Voor mij het moment waarop ik me weer 15 voel is als mijn vader dan op het tuinpad, ja dat van mijn vader, staat om een foto van mijn aankomst te maken. Mooier kun toch niet aankomen.

Voor de melkflessen stand: het ergste wit lijkt er vanaf.