Wat een weekend en wat een wind

Dit was me het fiets weekend wel weer. Nog niet in Italië maar weersomstandigheden die je aan Italië doen denken.

Vrijdag

Een afspraak op de Ketelbrug. Dat kan niet anders dan op weg zijn naar R&LL. De belofte was gedaan dat R op de elektrische fiets zou komen en ik zou het tweede deel rustig met 25 km/u kon uitbollen. De door Join geplande weerstand inspanningen daarom in het eerste deel gepland. Blokken van 5 minuten volle bak. Normaal op het vlakke lastig om te doen maar met de harde wind die er stond was er weerstand genoeg. Zo ploeterde ik me naar de brug en kwam ik R vlak er na tegen. Op zijn Pinarello. Dus niets “piano, piano”, maar hele delen volle bak. Ploeteren tegen de wind in.

En wie R op de fiets kent weet: standje rustig is ver te zoeken.

De rest van de middag waren we in Italiaanse sferen. Ook de verzorging kun je hun wel laten verzorgen.

Genieten.

Zaterdag

Zaterdag op herhaling. Paar kracht blokken. De wind zou minder hard zijn, maar dat klopte helemaal niet. Daarbij kwam hij uit een lastige hoek. Ik zocht nog maar een keer de brug op. Zag dat er weer aan een weg gewerkt wordt, maar gelukkig werken de stratenmakers niet op zaterdag en was de weg berijdbaar.

Het viel niet echt mee, maar echt tegen ook niet.

Zondag

Korte mouwen en warme korte broek. Zeker nodig aan het begin. Een training die niet het laatste beetje energie uit me moest gaan persen. Deel heel rustig en verder 4 minuten – 2 minuten duur vermogen intervallen. Vooral blijven draaien en blijven duwen. Zo min mogelijk de benen stil. Zo loopt langzaam maar zeker toch de energie uit je lichaam en worden de benen moe. Dat blijft toch het doel. Nu moe om straks beter te zijn.

Opvallend genoeg had ik een paar druppels onderweg. Ben ik helemaal niet meer gewend als ik fiets of de druppels moeten uit een sproei-installatie komen.

En de rest

De rest is Roze. Alles in het teken van de Giro. Berg op aankomst. Spektakel met aanvallers. Een mini Strade Bianche.

Over een ruime week komen ze in mijn regio bij het Gardameer. niet gek dat René vroeg of hij op moest letten of hij me aan de kant zou zien staan. Ook niet gek dat de partner waar ik voor werk vroeg of ik vergeten was vakantie te plannen.

Het is niet anders, maar bij ons thuis is alles Giro dat er slaat in deze tijd. Mijn roze Nikes staan klaar, de pasta komt op tafel, de Giro staat aan en alles dat verder roze kan zijn is dat ook.

Plaats een reactie