In de regio waar tenminste 300 dagen de zon schijnt kan het ook met bakken uit de lucht komen. Zo erg zelfs dat ontbijten in de tuin niet tot de mogelijkheden behoort. Een schok voor de vakantievierders, maar goed voor de druiven en de appels die hier moeten groeien.

We gingen als alternatief zonder fiets naar Trento. Maar Trento is voor mij zeker niet fietsloos in gedachten.

Niet alleen fiets ik er wel eens naar toe als keerpunt of zelfs door op weg naar Torbole, ik heb er een aantal bijzondere fietsherinneringen.

Zo mocht ik er een keer starten bij een Melodianum rit met oud renners. De tijdrit van Trento naar Rovereto. De pijnbank voor Dumoulin. Voor mij een prachtige ervaring.

Een paar jaar later was er het Europees Kampioenschap. Kijken bij de dames tijdrit. Op de fiets naar de mannen tijdrit en 10 meter in het wiel gereden van Kühn en een babbeltje met een Belgische renner. Op de fiets naar de start van het EK mannen elite. Wat een dagen waren dat.

Maar ook als er geen wielrenners rondrijden is het er prima toeven.

Blijkt trouwens dat zelfs als de dag nat begint hij hier prima zonnig en warm kan eindigen.