Een beetje treurig. Een beetje balend. Een beetje meer met zelf verwijd. Vooral toch wel teleurgesteld.

Niet dat we gisteren het tripje maakten naar Sterzing en daar de heerlijke Krapfen en Tirtl’s aten door de lokale boerenvrouwen ter plekke gebakken en ook nog door Brixen wandelden en ik voor het eerst een Oakley Velo Kato paste, ik ben nog niet helemaal overtuigd of ik het aan kan, maar dat ik vandaag niet de Sella ronde ga fietsen.

Twee keer in het jaar wordt de Sella ronde voor gemotoriseerd wegverkeer afgesloten en kunnen fietsen er tegen de klok in een ronde rijden. Het rondje staat hoog op mijn verlanglijstje om te rijden, maar ik ben er van overtuigd dat het pas leuk is als je er genoeg conditie voor hebt om er van te genieten. Ik schat mijn conditie op dit moment goed genoeg voor één bergje en niet voor een serie van vier.

Er is er natuurlijk maar één die ik daar op aan kan kijken en dat ben ik zelf. De fiets had toch wat meer op de voorgrond moeten staan. Zo simpel is het.

Het wordt hier wel een prachtige zonnige dag, dus mijn fiets zal zeker niet stil blijven staan.