Het is hier in de afgelopen dagen gegaan van, lekker weer naar hoog zomer. Bij het laatste wordt de grens van de 30 graden makkelijk overschreden en ben je blij met een zuchtje tegenwind als die over de rivier blaast en zo wat verkoeling brengt. Anders is het warm. Heel warm. Dan wordt ik er aan herinnert dat ik daar wel wat moeite mee heb. Zo erg zelfs dat ik gisteren op de terugweg amper nog vooruit kwam. Leeg gereden.

Maar op de heenweg ging het lekker. Bleek dat ik mijn batterijen moest gaan opladen van de derailleur en daarom besloot ik om er maar weer eens een beentempo training van te maken. Net een tandje te licht en maar draaien. Dat helpt ook mee om je uit te putten merk ik, als je het minder gewend bent.

Ik was eerder al van plan geweest om eens door te fietsen tot aan de Forst brouwerij, maar kon het toen niet opbrengen. Nu ging ik in de flow en deed ik het wel. Het draaien en keren aan de randen van Meran is niet mijn favoriet. Over een soort bedrijven terrein, langs een oude kazerne, de paardenrenbaan, station en de altijd gezellige huizen die daar staan. Maar je krijgt er wat voor terug. Als je goed kijkt blijven de bergen er omheen prachtig.

Uiteindelijk was de brouwerij sneller bereikt en kon ik de voetgangersbrug over. Ik liep wel.

De brouwerij lijkt bij een Disney attractie.

Daarna klimmen en dalen naar Lana. Heerlijke weg om te rijden. Maar wel blij met de radar die aangeeft als er achteropkomend verkeer is. Het gaat nog lekker. Voel me goed.

Na Lana weer het dal in naar het fietspad. Hier beginnen de vermoeienissen. Heb precies genoeg water tot aan de bron bij Bolzano. Maar weet dat dit eigenlijk veel te weinig geweest is. Een liter water op drie uur in de zon.

De rest is kwakkelen en doorbijten. Tempo is er volledig uit. Ik trap nog net de maximum snelheid van een elektrische fiets. Sleur me in een slakkengangetje naar huis het laatste bergje op.

Heb het maar wel mooi gedaan. Dat ga ik er van proberen te onthouden.