Het was dit voorjaar al aangekondigd. Er kwamen nieuwe wielen aan van Roval. Roval is het onderdelen merk binnen Specialized. Ik rijd al een aantal jaren met veel plezier op Roval wielen. Wat me vooral bevalt is dat ze sterk zijn, want wat heb ik een problemen gehad met andere merken, en zoals bij de Specialized groep betaamd doordacht aerodynamisch. Kers op de taart is dat ze “hooked” zijn en dat, dat de veiligheid vergroot.

Maar de aankondiging betekende nog niet meteen dat ze ook verkrijgbaar waren. Er werd wat mee getest en gewonnen bij de profs en in de Tour de France werd er echt mee gereden. De Sprint voor de snelle ritten en de normale CLX III voor de andere ritten. Sprint 18 centimeter sneller op de laatste 250 meter dan de concurrentie en de anderen ruim 200 gram lichter. Dat wordt bereikt door Carbon spaken, andere naven en verbeterde velgen. heel bijzonder is dat ze een “reverse mullet”’hebben. Een gewone mullet, of een fokuhila, heeft een laag voorwiel en een hoog achterwiel. Maar wat ontdekten ze in de windtunnel, het meeste aerodynamische effect haal je uit je voorwiel. Dus een hoger voorwiel en een lager en lichter achterwiel.

Daarom hield ik de socials van de fietsen zaken in de gaten. Het en der druppelde wat binnen en toen zag ik ze opeens bij Kaptein Tweewielers op Instagram staan. De Sprint. De ideale wielen voor mijn rondes in de polder.

Bezoek op vrijdag en knoop meteen doorgehakt.

Wielen horen bij mijn fiets zwaktes. Ik weet ik heb er veel.

Maar deze zijn wel weer heel mooi. Glimmend. Lekker hoog, 60 mm voor en 58 achter. Hebben carbonspaken. Hebben chroom spaaknippels.

Besloot om er maar meteen Continental GP5000s om te laten leggen met Silca tubeless melk in de banden. Klein detail, er zitten aluminium ventiel dopjes bij.

Ik ben helemaal weg van het uiterlijk, maar wat is uiterlijk zonder prestaties?

Vandaag klaar voor een ronde op de fiets. Nog wat te doen dus de typische iets meer dan twee uur. Join had een aardige training met 5x 1 minuut kracht en 15 minuten tempo in een rit van 2 uur en 15 minuten die ik verder op duurtempo mocht rondrijden.

Bij het vertrek viel meteen op dat deze wielen stijf zijn. Niet hard, maar van die wielen die zorgen dat je vooruit gaat. Bij het vertrek viel nog meer op en dat viel nog meer op bij het zoeven over het asfalt in de polder. Deze wielen hoor je aankomen.

Onze polder is een triathlon trainingsmekka. Voor van die besluiteloze mensen die geen sport keuze kunnen maken en vergeten (hoge) sokken aan te trekken en soms in een zwembroek fietsen. Dat volk. Maar ze rijden wel op hele snelle tijdrit fietsen en gaan snel. Doen dat vaak met hele hoge velgen of zelfs dichte wielen. Dan hoor je ze aankomen door het geluid dat de wielen maken in de wind.

Dat doen deze Rovals dus ook.

Verder lopen ze als een zonnetje. Snijden door de wind, maar zijn er niet heel gevoelig voor.

Zo reed ik rond en genoot ik.

Deze wielen voelen als valsspelen. Dus als je Tim Mellier of Van Poppel een sprint ziet winnen, dan weet je dat ze eigenlijk 18 centimeter teruggezet moeten worden. Misschien was dat wel de echte reden dan Van Poppel vandaag werd teruggezet in de sprint en Mellier met straatlengtes voorsprong won.