Vandaag wilde ik nog een keer iets langer fietsen. Niet de iets meer dan twee uur, maar iets meer dan drie. Er stond weer een mooie training in Join klaar. Vier keer 12 minuten tempo. De rest op duurtempo.

Trainen doe ik het liefste in de polder. Fietsen kan heel goed ook er buiten. Trainen is namelijk vooral zorgen dat je de juiste inspanningen kunt rijden zonder te veel ander verkeer en zo min mogelijk stoppen.

Zo ging ik op pad. Een ronde langs de kop van de polder. Langs Elburg en Kampen tot dat ik bijna de Ketelbrug kon aantikken.

Het eerste blok voelde moeilijk. De andere blokken wist ik goed door te trappen. De 5 minuten rust er tussenin vlogen steeds voorbij.

De lucht was bijzonder. Hoe noordelijker hoe donkerder, zo zwaar bewolkt dat er zelfs nog en drup regen uit viel.

Waar ik me weer in had vergist is de lengte van deze ronde. In kilometers en daardoor ook in uren. De ruim 3 werden er goed 4. Toch wel een stuk meer. Vraagt ook wel wat meer van de benen.

Met de kilometers steeg de temperatuur. Ik bleef daarbij maar trappen. Zelfs al ging het moeizamer en moeizamer.

Maar aan het einde was het mooi. Join wist er nog een voldoende voor te geven. De conditie was weer wat toegenomen. Op Strava de serie eigen snelste tijden toegenomen. Het vertrouwen in de wielen er nog steeds.

De rest van de zondag kon aan Vuelta en ander gekoers worden besteed.