Mijn ouders plannen perfect een verblijf in Putten waardoor E en ik twee lange weekenden in Putten kunnen verblijven.

Een bijna te late afspraak op donderdag, maar vroeg genoeg afgelopen om op de fiets richting Putten te rijden. Gelukkig is de brug niet afgesloten voor fietsers bij het langdurige onderhoud en kan ik er gewoon over. De wel heel krachtige wind is niet krachtig genoeg om mijn motivatie tegen te houden. Ik heb er zin in en ga. Benen voelen goed en ik merk dat ik conditie heb meegenomen vanuit Italië. De cijfers laten het dan misschien niet allemaal zo zien, maar de benen voelen echt goed aan.

Vrijdag is voor het gezin. Ook dat hoort er bij en met de extra ronde op donderdag voel ik me toch als spekkoper. Geen bezoek aan Amersfoort is goed zonder een oog op alles dat fiets is:

En voor de liefhebbers een stevig stuk appeltaart.

Op zaterdag is het andere koek. Ik heb niet heel veel zin om op te stappen, maar weet net zo goed dat als ik niet ga de spijt nog heel veel groter is dan het gebrek aan zin. De gebrek aan zin die na drie trappen weg is. Heerlijk. Route op mijn Wahoo en gaan. De route gaat richting Radio Kootwijk, maar niet over wegen die ik zo ken.

Het is genieten. Zelfs al is het best fris. Ik rijd met kniestukken en lange mouwen. De zomer is nu echt voorbij. De herfst is er.

De route is heel mooi. Slingerend tussen velden, over fietspaden, over landelijke wegen. Er wordt zelfs geklommen. Ik ben tevreden. Zelfs op het moment dat ik over een kilometers lang gravel pad wordt gestuurd, waarbij de gravel fietsen me tegemoet reden. Mijn 28 milimter banden deden het hier goed genoeg. “Goois” gravel op de Veluwe. Vriend R zou trots zijn dat ik me hier niet door liet weerhouden.

Laatste kilometers door het bos en best moe, maar vooral voldaan kwam ik weer thuis aan. Niet wetend dat we later in de avond nog met E richting het ziekenhuis mochten gaan. Niets ergs achteraf, maar beter liever het zeker voor het onzekere. Het leek namelijk wel heel erg op bloedvergiftiging.

Op zondag kon ik nog een keer in de herhaling, maar had ik geen zin in precies de herhaling. Ik had gezien dat ik bijna de 7000 hoogte meters die ik net niet had gehaald in Italië nog zou kunnen halen. Toch leuk als het zou lukken.

Nieuwe route op de Wahoo en daar ging ik weer. Aan het begin heel fris, maar het werd snel veel beter. Heel veel beter. Kwam in de buurt van het Kroller Moller museum, de echte Hoge Veluwe. Dus ook een paar hoogte meters. Genoeg voor het doel. Weer voelde het goed. Ik weet nu de ondergrens bij Join die fietsen van lijden meer genieten als wielrenner laat worden. Daar moet ik dus boven zitten wil het leuk zijn.

Op de Veluwe is het mooi rijden. Wist ik natuurlijk al en werd nog maar eens bevestigd.

En wat werd er eigenlijk in de middagen gedaan? Natuurlijk WK gekeken. Zaterdag de vrouwen en zondag de mannen. Vaste prik.