Auteur: arnoud3ss

Er waren niet alleen fietsen te zien op de Velofollies. Ook bekende renners, al dan niet al lang gestopt met fietsen of inmiddels als gravel rijder actief. Daarbij kwamen nog een stel bekende fiets BVen (Bekende Vlamingen).

We noemen: Marcel Kittel, Greipel, Johan Museeuw en zijn zoon,

Een interviewende Ruben van Gucht, voor de roddelbladen volgenden op enige afstand stond Ine Beyen, met Jan Bakelants. Karl Vannieuwkerk op de Vive le Velo stand.

Alberto Contador niet te vergeten.

Veel groter worden de renners niet die aanwezig zijn op een beurs.

Geen world Tour ploeg in 2024. Wel fietsen sponsor van één van de meer gesoigneerde ploegen van 2024. Die van Fabian Cancellara. Tudor Cycling. Gekleed in Assos kleding en rijdend op BMC. Veel meer Zwitsers wordt het denk ik niet.

Bij BMC hebben ze ook nog een nieuwe fiets. De snellere versie van de bestaande Team Machine.

Snelheid, of aërodynamica, wordt veel gewonnen door smalle stuurtjes. Dat doen ze bij BMC strak. Iedere fiets heeft tussen de remgrepen 38 centimer. De nieuwe snelle standaard. Ik durfde zelf maar tot 40 te gaan.

Maar bij BMC kan het nog een heel stuk extremer. Zoals op de baan fiets die er stond.

Maar daar gaat alles extreem. 68 tandjes op het voorblad. Daar trap ik maar met 52 tandjes in de rondte.

Groot renner die op BMC reed en dat nu geloof ik nog doet, is Greg van Avermaet. Dit jaar gestopt en als eerbetoon een BMC met goud, oud Olympisch kampioen, beschilderd en belegd met al zijn prestaties.

Mooi? Speciaal.

Een kleine schok in de Belgische wielerwereld afgelopen najaar. De Belgische Lotto ploeg besloot na jaren dat hun voormalige Dstny fietsen sponsor, Ridley, geen fietsen op niveau kon maken. Het gerucht gaat ook dat er een andere partij was met diepere zakken. Een Spaanse fietsen sponsor die ik vooral ken van de Basken van Euskatel. Maar nu gaat de rode Lotto er dus op rijden.

Uit een opvallend stel fietsen kunnen de renners hun keuze maken.

Een klim fiets.

En een aero fiets. Op deze zullen de meesten gaan rijden gok ik. Benieuwd of dit brengt wat ze willen en hopen. Ze hebben in ieder geval een paar spannende renners, waaronder vooral Arnaud Delie veel kan laten zien.

Bij Cervélo hadden ze genoeg om te pronken. Wat wil je als je Jumbo Visma hebt gesponsord in 2023. Het team dat in één jaar alle drie de grote rondes heeft gewonnen. Dat kon je op verschillende stands terug zien. Bijvoorbeeld op die van Vittoria de bandensponsor.

De S5 is me ook wel een fiets. Konden we ook nog van dichtbij bekijken op de Cervélo stand. De fiets van Primoz Roglic. De winnaars fiets. Zal nauwelijks mee gereden zijn, omdat hij pas op de voorlaatste dag in het roze wist te komen.

Ik houd er wel van. Ik heb er ook wel iets mee. Reed niet voor niets in het verleden op twee verschillende versies, de SLC-SL en de R3-SL.

Cannondale was één van de grote merken die ontbrak. Opvallend dat ze er niet waren met hun nieuw gepresenteerde fiets medio 2023. Vooral de LAB71 versie had ik graag eens in het echt gezien.

Maar bij Shimano pakten ze uit. Daar hadden ze een aantal met Shimano afgemonteerde wedstrijd fietsen staan. Zo ook die van het Pro Team van Tour du Tietema (TDT) in opvallende kleuren.

Want opvallen willen ze en opvallen zullen ze.

Misschien niet meteen het meest aansprekende merk. Misschien meer voor de kenner en degene die graag Duitse fietsbladen leest. Misschien niet bekend uit het pro tour wielerpeloton.

Zeker een waanzinnig snel uitziende machine.

Als je er naar kijkt zie je de snelheid. Je moet wel diep kunnen zitten en geen spacers nodig hebben onder je stuurpen.

Ik keek er altijd vol ontzag naar. Het Celeste van Bianchi. Fietsen waar Coppi en Pantani op reden. Een fiets waar ik eens op mocht rijden in Spanje.

Maar nu is de gekkigheid uitgebroken bij Bianchi. Ze deden al wat bijzonder in de tijd dat ze Lotto Jumbo sponsorden. Beau en Lau waren niet heel blij met de tijdritfiets. Maar nu hebben ze een aerodynamische fiets waar de meningen nogal over verdeeld zijn.

Ik zit in de hoek “van mij hoeft dit niet zo nodig”. Zeker het stuur en dan ook nog eens het deel rondom de balhoofd buis. Mag ook niet op de wedstrijd fietsen, omdat het een toevoeging is.

Bij iedereen bekend. Wie wel eens richting Lelystad rijdt kent de Nederlandse vestiging. Wie beter ingelicht is kent de opslag in Almere. Wie at weet van de wielerwereld weet dat deze Taiwanees ook voor anderen Carbon wikkelt. Weet dan ook hoe sterk ze in Azië en Australië zijn. Weet dan ook dat Dylan Groenewegen er dit jaar al weer zijn eerste winst op behaald heeft.

De Giant van de profs is dit jaar fleuriger gespoten, ook al snap ik de zilveren zadel buis niet echt.

Giant voelt voor mij niet zo speciaal. Beetje als “gewoon”. Ook al vind ik dat ze met deze nieuwe Propel wel een hele mooie fiets hebben neergezet.

Giant zet als dames model Liv op de markt. Sponsoren daar ook een Pro Tour team mee. Ook fleurig gespoten en van oudsher zijn deze fietsen opgebouwd met smallere stuurtjes en kortere cranks die beter bij de gemiddelde lichaamsbouw van “de vrouw” zou passen. Nu wil dat in 2024 er besloten is dat smalle sturen meer aero zijn en kortere cranks makkelijker rond te draaien zijn.

Het verhaal wil trouwens dat de nieuwste aanwinst van het heren team, Caleb Ewan zo klein is dat de maat fiets die hij nodig heeft niet in de Giant lijn zit. Voor een maatje 47 moet hij naar Liv toe. De fiets is goed genoeg voor een winst ergens in Australië voor hem. Of er dus echt verschil is en verschil nodig is, is dus maar ten zeerste de vraag.

De fietsen van Bahrein – Vicorious. De fiets van de dodelijke valpartij in 2023 van Gino Mäder. De fiets waarop Wout appels in één jaar een Tour en een Vuelta etappe op weet te winnen.

In 2024 ook in fris wit gespoten. Alsof er een nieuwe wind door het team heen waait.

Merida is één van de merken dat ook veel fietsen voor anderen maakt. Een echte Carbon frame bouwer. Maar hoe goed ze daar ook in zijn, het merk en de fiets missen iets. Een beetje seksapil. Dat beetje vlinders in je buik. Je ogen er niet van af kunnen houden.

Wat ze heel mooi doen is de directe verbinding naar de Shimano derailleur. Daar kan ik dus heel enthousiast over worden. Hiermee schakelt de derailleur beter.

Wat op de stand ook mooi was, was de fiets waar Mohorich wereldkampioen Gravel is geworden. Het stop uit Treviso zat nog op het frame. Zo hoort het.

Snuit de correspondent in Stellenbosch in Zuid Afrika kreeg ik het bericht door dat daar ook de SL8’s staan te blinken, maar gelet op de huidige koers van de Rand de parallel import niet echt de moeite waard is. (1 Rand = EUR 0,0494).

Een oplettende kijker ziet overigens nog een belangrijk verschil tussen de fiets op de foto en die van mij. We hebben het dan niet over de Sram groep die er op zit, maar we hebben het over het ontbreken van de Roval stuur x stuurpen combinatie die ontbreekt. Hier is het de losse combi zoals we die van de SL7 kenden (en de pro modellen).

Maar dat is voor de pietlutten, waar ik me schaamteloos toe laat rekenen in dit geval.