Starte net mijn Wahoo op, omdat er een update is van de kaarten. Wachtend op het starten, inderdaad het lange wachten, zag ik dit schermpje. Dat het rennertje zit te fietsen op een Wahoo Bike was me eerder opgevallen.
Maar nu!
Volledig in kerststemming! Met boom, mits, sjaal en trui.
Dat is nog eens seizoens gericht.
En inderdaad een vies scherm.
Eten, drinken, eten, drinken. Het nieuwe wielrennen is gebaseerd op input die resulteert in output. Koolhydraten in je systeem stoppen die zorgen voor wattage en herstel.
Er is veel smakelijks in de sportvoeding, soms ook helemaal niet, maar er is ook nog veel meer smakelijks er naast te vinden, dat ook zeker niet slecht is. Denk bijvoorbeeld aan nougat. Er is een sport repen merk dat nougat aanbiedt, maar wat is er lekkerder dan speciale die voor je meegenomen wordt uit Parijs.
Een blik vol met lekkere smaken.
Ik denk alleen dat ik deze bewaar voor na het fietsen. Iedere keer een beloning voor de geleverde prestatie.
Fietsen lijkt soms een oud Hollandsche bezigheid. Kunst op twee wielen. Een gouden bezigheid. In een Nederlands landschap. In blauw en wit.
Zelfs in Delft Blauw. Op een echte Delfs Blauwe tegel. Met echtheidscertificaat.
Natuurlijk gevonden in de immer mooie museumwinkel van het Singer in Laren.
Ik hoor bij de groep van fietsers die graag op het zadel zit, maar geen zitvlees heeft voor het zadel, ondanks dat er voldoende vlees op de botten zit.
Gelukkig zijn er goed “chamois” in de broeken tegenwoordig. Net als perfecte zadels. Maar ondanks dat, zit het soms niet allemaal mee. Daarom kies ik er voor om te smeren.
Ik wissel wel eens van product. Nu smeer ik hier mee. Een merk dat ook smeermiddelen maakt voor op de ketting en andere draaiende delen en net zulke goede producten voor op het lichaam.
Ruikt ook nog best lekker en natuurlijk en nog beter, het werkt!
Wat zijn er veel mooie boekjes en boeken geschreven over fietsen en de fiets. Niet alleen in het Nederlands, maar ook in veel andere talen. Gelukkig dan ook vaak weer vertaald in het Nederlands. Ik en mijn fiets, van Paul Fournel, is zo’n boek.
Het is eerste hoofdstuk alleen al. Man beland in het ziekenhuis. Moet geopereerd worden. Arm gebroken. Hij kijkt naar het operatie gereedschap. Zie een Black & Decker boor liggen. Vindt het jammer dat het geen Peugeot is. Peugeot is een mooie wielerploeg.
Precies, zo denken de hersenen van de wielerliefhebber. Zo herkenbaar. Je gaat voor een nieuwe vloer kijken en ziet Quickstep. Je gaat naar de supermarkt en ziet Jumbo. Je rijdt over de snelweg en ziet Visma. In alles komt de wielrennerij terug.
Ik ben heel benieuwd naar de andere verhalen.
Als Frank Heinen er dit over zegt, dan weet je dat het goed zit:
Van trainen wordt je beter, maar zoals Joop Zoetemelk al zei: de Tour wordt gewonnen in bed. Modern wordt er nu aan toegevoegd: als je er maar niet te lang in ligt.
Maar Joop wist waar hij de mosterd moest halen. Je moet namelijk zorgen dat je hersteld. Als hij uren op een vast verzet door de duinen bij Scheveningen had gereden was zijn bed de beste oplossing, in die tijd moest je namelijk niet meer dan één bidon meenemen. Waarschijnlijk met water en misschien met een beetje grenadine. Eten? Zeker niet te veel. Liever zo min mogelijk.
Dat is nu allemaal anders. Niet allen tijdens, maar ik er na moet je, je nu verzorgen. Achteraf met eiwitten. Bijvoorbeeld in de vorm van een glas chocolademelk, lactose vrij voor mij, of in de vorm van een herstel shake.
Zoals deze. Met Vegan Proteïne. Ook dat is 2023.
De renner is op drie punten verbonden met zijn (lees hier het van toepassing zijn de gender) fiets. Stuur, zadel en pedalen. Dan kun je er maar beter voor zorgen dat, dat allemaal perfect is. Iets te veel speling kan voor flinke blessures zorgen. Zeker bij de pedalen. Voor dat je het weet speelt een knie op en zie je een deel van je seizoen aan je voorbij gaan. Extra belangrijk is het om geregeld je plaatjes te vervangen. Die slijten nu eenmaal. Vooral als je wel eens parmantig als een pinguïn op je koersschoentjes rondstapte, maar ook door de verbinding met de pedalen.
Ik gebruik nu de blauwe Shimano plaatjes. Ietsjes speling, maar niet te veel. Klikken makkelijk in.
Goed van Shimano vind ik dat ze tegenwoordig hun producten in, gok ik voorzichtig, gerecycled karton / papier verpakken en niet langer in hard plastic. Daar drijft al genoeg van op de ocean. En het plaatje is nog steeds van een kunststof gemaakt….
Waar doe je iedere een beetje fietser een plezier mee? Zeker de fietser die weet dat je soigneren kunt leren, maar nog meer als dat soigneren al een beetje geleerd is?
Met sokken.
Of zijn het kousen?
Lengte? Zeker niet te kort, want hoe hoger de sok, des te harder de snok.
Kleur? Het mag zeker wit zijn, maar de moderne renner staat ook nog wel eens een kleurtje toe. Als je in de regen fietst is een kleurtje, zoals zwart, een redder in de nood. Stijlvol of niet.
Materiaal? Dat hangt van het seizoen af. Maar een warmere winter sok, waarin Merino is verwerkt houdt de voeten een heel stuk langer warm.
Nog mooier. Twee paar.
Je zou toch maar in een auto achter het peloton aanrijden. Nog spannender langs renners rijden. Ondertussen instructies geven, bidons uitdelen, met je renners meeleven, juichen als je wint, huilen als dat niet zo is.
Het leven van een ploegleider. Ook daarin hoge pieken en diepe dalen.
Lidewey van Noord komt met die Verhalen uit de volgwagen. Ze schrijft mooie wielerboeken. Pellegrina is hét boek over de fiets beleving in Italië. Ik ben benieuwd wat dit boek brengt.
Dat ik bekennend fietser ben, dat is bekend. dat ik erkent fietser ben wordt erkend.
Ik durf er ook voor uit te komen. Durf de confrontatie aan te gaan. Fietsen is nu eenmaal meer dan bijvoorbeeld alleen het zinloos achter een balletje aan hollen.
Fietsen is geen spel.
Het is een sport.
Je speelt geen fietsen.
Mijn T-shirt zal tot discussie leiden.
Cyclemania-c4 