Auteur: arnoud3ss

Wat wilde ik graag naar buiten op deze 2e kerstdag. Maar kijkend naar de weersverwachting waren de voorstellingen niet zo goed. Stevige buien met daarbij windstoten. Niet echt het weer om enthousiast van te worden. Dus koos ik maar weer voor de kwelling op de Kickr. Uren maken binnen is uitdagend.

Ik begon met een 1.8 pacepartner. Maar deze stopte er op een gegeven moment mee. Wisseling van route. Er bleef een groepje doorrijden, maar daarbij ging het tempo omhoog en het aantal rijders naar beneden.

Ik wisselde van parcours. Solo. Over de route van gisteren. Niemand om mee te rijden en ondertussen werd de nood hoog. Kort van de fiets af en toen ik terug opstapte keek ik of er niet iets georganiseerd werd. Bleek een Rapha rit te zijn. Over Makuri Island. Precies de kilometers die ik nodig had om rond de 200 uit te komen. Zou wat zijn. Wel weer met 1.8 en na de eerdere ritten van vandaag werd dat wel een beetje een uitdaging. Maar als je wilt kun je zo veel meer.

Zo doorbrak ik de grens zelfs. Door de 300 of onder de 200.

Op naar de volgende. Nu goed eten en rusten. Het juichen voor Mathieu heb ik alvast gedaan. Rinaldo deed het zelfde in Torbole.

Eerste kerstdag. Iets brunch achtigs bij ons. Als ochtendsporter betekend dat ik er vroeg uit ga om, na het uitpakken van een aantal prachtige kerstcadeau’s, op de fiets te stappen. Binnen. Maar binnen is uitdaging genoeg.

Niet één uur.

Niet twee uren.

Maar drie uren heb ik de tijd. Maak ik ze vol? Een uur is nog wel vol te houden. Twee is een uitdaging. Drie gaat een flinke stap verder. Op de Kickr fiets je namelijk nogal statisch. Je fiets beweegt niet. Zelf beweeg je ook een heel stuk minder. Af en toe staan, dat is het.

Ik kies voor een vlakke ronde. Het is al lastig genoeg. Hoop op een groepje, maar de pacemakers rijden niet op mijn rondje. De zondagochtend groep vertrekt te laat. Ik rijd grote delen solo en laat me af en toe meesleuren. Die eenzame fietser.

Uur één is lastig. Uur twee gaat best goed. Uur drie wordt doorbijten. Uiteindelijk heb ik een goed 100 kilometer gereden vandaag in Zwift. Ben er wel klaar mee. Ben ook helemaal klaar voor de brunch.

Onder de boom lag voor mij een Tons tafel met een iPhone houder. Ik wist niet dat ik dit zo gemist had. Wat een handig tafeltje is dit. Afstandsbedieningen er op. Versnapering voor de lange afstand er bij. iPhone in de houder om in de compagnion app Gudo’s te geven. Word je nog populair door ook.

Morgen hopelijk weer naar buiten.

Het is weer begonnen. De Festive 500. De 500 kilometer fietsen tussen kerst en oud en nieuw. 8 dagen de tijd om de 500 kilometer te rijden. Gemiddeld 62,5 kilometer per dag om het doel te halen. Valt best mee als je het zo opschrijft. Een stuk lastiger als je, je bedenkt dat het december is en er in deze tijd voor velen ook nog sociale activiteiten zijn.

Gelukkig was het op de eerste dag redelijk goed weer. Natte wegen, dat wel, maar droog vanuit de lucht. Daar hielp de wind ook wel bij want die blies stevig vanuit zuid – westelijke richting. Van die wind waardoor je een stuk sneller fietste als hij de goed kant op stond.

Ik stuurde mijn fiets betijds op pad.

Een beetje als een kerstboom van lichtjes voorzien. op naar de Ronde Hoep. Kan in een Festive 500 niet ontbreken.

Aan het einde stonden er ruim 106 kilometer op de teller. Een mooie hap uit het geheel. Ik plan niet wat ik op welke dag wil doen. Weet alleen dat ik blij ben met iedere kilometer die er af is. Geeft een beetje lucht naar boven.

We sluiten af met iets heel speciaals. De kers op de taart. Dit maakt de fiets nog meer dan een frame of groep een fiets maakt. Als dit niet bestond was de fiets nooit de fiets geworden. De uitvinder hiervan moeten we voor heel veel dingen bedanken.

Het wiel.

Laatste jaren hebben de wielen een flinke ontwikkeling doorgemaakt. Van aluminium naar Carbon. Van laag naar hoog. Van smal naar breed. Allemaal mede dankzij de schijfrem nog beter geworden.

Ik heb de laatste jaren heel goede ervaringen opgedaan met Roval wielen. Het zuster merk uit de Specialized groep. De Rapides hebben het in hun naam verstopt. Ze zijn razend snel. Een hogere velg aan de achterkant omdat deze minder wind gevoelig is. Een bredere velg aan de voorkant om beter door de wind te klieven. Vanaf 2022 ook tubeless. Naven op basis van DT Swiss. Snel en soepel. In het 2022 model met keramische lagers voor een nog lichtere loop.

Voor de meeste omstandigheden voor mij de ideale wielen. Ze willen sneller dan ik kan.

Met een bang hartje. Zo noemen ze dat in Vlaanderen. Zo sta ik klaar aan de vooravond van een nieuwe Festive 500. Ieder jaar neem ik me voor om beter voorbereid aan de start te staan om het lijden dragelijk te houden. Ik stond nog nooit met zo’n slechte conditie en zo’n slechte maand december aan het vertrek.

Maar ik ga het weer proberen. De Festive 500 is voor mij de ideale periode om een basis neer te leggen voor het nieuwe seizoen. Kilometers wegtrappen zonder aandacht voor snelheid. Zone 2 noemen ze dat. Rijden voor het rijden.

Maar het wordt vast en zeker een uitdagende periode. Nat, zoals het er naar uit ziet. Maar er mogen ook Zwift kilometers bij. Maar lang binnen rijden is zeker ook geen pretje.

We gaan het meemaken en ik zal het de lezer ook mee laten maken.

Best wel bijzonder dat fietsen. Vooruitbewegen en in balans blijven, terwijl je maar met een klein beetje rubber verbonden bent met de weg. Voor iemand waarvoor balans en coördinatie bijna vreemde woorden in zijn woordenboek zijn en die als kleine jongen met behulp van judo er iets verbetering in heeft gekregen nog veel meer.

Het contact met de weg is cruciaal. Als je het contact verliest lig je op de grond. Als je dat kunt vermijden, moet je dat toch vooral doen is de les die ik nog wel wil meegeven. In de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw hoorde je er bij met 19mm brede banden met zo veel mogelijk bar er ingepompt. Ik herinner me een rit in Duitsland waar iedereen probeerde om 10 bar in zijn banden te pompen. Bij ieder steentje werd je bij a gekatapulteerd.

Later gingen we breder. Van 21 naar 23mm. Iets mee comfort. Iets meer grip. Bij slecht weer op Vittoria’s met van die groene randjes aan de zijkant. Later Schwalbe Uno, die bij de eerste groep minder goed waren dan ze hadden gedacht. Kreeg je gratis vervangers en nieuwe banden.

Banden groeiden naar 25mm. Hoe breed was dat! Continentaal 4000. Specialized Turbo, maar dan in 24 of 26mm. Continental 5000. Steeds maar weer op zoek naar het gouden midden tussen licht lopend en lek bestendig.

Maar het kan nog breder. Nu is 25mm meer dan de standaard, maar 28mm eigenlijk het meest gangbaar aan het worden. Bredere banden bleken mogelijk in de fietsen met schijfremmen. Velgen werden breder waardoor bredere banden er beter op liggen. Het blijkt dat er geen verlies is aan wattages bij de juiste bandendruk. Die is vooral een heel stuk lager geworden. Zeker als er ook nog tubeless gereden wordt. Angst voor een stoot lek hoeft er dan namelijk niet meer te zijn. Er is dan geen binnenband die hierdoor lek kan gaan.

In 28mm brede banden kan de zware rijder eenvoudig de bars beperken tot iets tussen de 6 en 6,5. Een heel stuk meer comfort, zonder het idee te hebben op een leegloper te rijden. Als je alleen uit de oude school van hoe meer bar hoe beter komt, is dat best spannend.

De ontwikkeling van de banden staat niet stil. Verschillende rubber soorten op verschillende delen van de band. Op zoek naar de heilige graal van lek bestendig, licht lopen en grip.

Afgelopen jaar kreeg ik de opmerking mee dat ik aan mijn banden toch echt wat geld moest uitgeven. Ik reed op een gegeven moment op oude afdankertjes omdat ik te lui was om nieuwe te bestellen of halen. Goed punt dus, dat ik in mijn oren heb geknoopt.

Sinds een goede maand rijden wij elektrisch. De uiterst vervuilende diesels versie van onze Volvo XC40 is nu een schoon rijdende elektrische versie geworden. Boetseren was het eindelijk zo ver dat de laadpaal aan huis werd geplaatst. Een dag van wachten en omdat het een deel van de dag zonder stroom werd een praktisch werkloze dag. Een dag om te lezen. Ik zat al lang klaar om het nieuwste boek van Thomas Dekker te lezen: “Koersen op geluk”.

Ik luister graag wielerpodcasts en zeker als Thomas Dekker aanschuift ook naar Live Slow, Ride Fast, het slimme verdien model van Laurens ten Dam.

Het boek is aardig om te lezen. Niet zozeer een boek over fietsen, maar meer over de worsteling van een man met zijn leven. Lastig. Heel lastig. Misschien doe je het voor een stukje jezelf aan. Misschien kun je niet anders door wat er op je pad komt. Misschien zit het in je. Misschien wordt het aangewakkerd door wat er gezegd en gedaan wordt.

Dat de fiets een oplossing kan zijn, dan is dat hier ook wel weer duidelijk. Dat je op zoek moet gaan naar je eigen geluk en je, je vooral alleen druk moet maken op hetgeen waarop je invloed hebt ook.

Thomas Dekker is geen schrijver*. Hij is meer een verhalen verteller. Ook al zit er een kop en staart aan het verhaal het gaat best van hot naar her. Maar misschien gaat hij dat eigenlijk ook wel. Het geeft een mooi inzicht in dat buitenkant en binnenkant aardig kunnen verschillen. Ieder huisje heeft zijn kruisje, ook als dat een rijtjeshuis in Dirkshorn is, een appartement in Luca, een villa in Californië of een huur appartement aan het Amstelveld.

Ik heb het verhaal in één keer uitgelezen. Een klein beetje zelfhulp kunnen we allemaal wel gebruiken en sommigen veel meer dan dat. En moedig verhaal. Een verhaal waar voor mij ook in zit dat geestelijke gesteldheid bij mannen niet onderschat moet worden. Één van de aandachtspunten in Movember. Besteed wat tijd aan elkaar, zonder oordeel en luister.

*Ik heb geen enkele autoriteit om ook maar iets over de schrijfvaardigheid van Thomas Dekker. Maar hijzelf is nogal uitgesproken in zijn mening, dus waag ik me er toch aan.

Een fiets is iets bijzonders. Als je veel fietst krijg je met je fiets een band. Je maakt samen namelijk nogal het nodige mee. Ben je blij haar te zien, geef je ‘s avonds nog een aai of een klopje op het zadel. Zorg je dat ze altijd staat te blinken.

Extra aandacht geef je ook met goed onderhoud. Goed onderhoud geef je nog beter met goed gereedschap. Nog beter als dat gereedschap er nog een beetje mooi uit ziet.

Er zijn verschillende merken die topproducten maken. Voor mij een nieuw merk is dit opvallende groene.

Een merk dat ik niet kende Abbey Bike Tools. Ziet er in ieder geval heel mooi uit. Zo’n kist kun je wel op je werkbank hebben staan.

Dat laatste gaat trouwens niet meer lukken. Was een speciale uitgave. Maar er zijn nog genoeg andere mooie gereedschappen te vinden. Ook van andere merken. Bij gereedschap geldt over het algemeen: geef er iets meer geld aan uit en heb er langer plezier van en zorg voor het behoud van je materiaal.

Trainen, ik heb het er graag over, maar herinner me amper nog wat het is met mijn instelling.

Trainen deed je op gevoel, toen op hartslag en als je het nu echt goed wilt doen, dan doe je het op vermogen. Wattage kijken. Wattage is altijd het zelfde en wordt niet beïnvloed door omstandigheden van buitenaf, zoals vermoeidheid, cafeïne, stress, kou of warmte etcetera, zoals hartslag wel.

Daarom kun je met wattage zien wat je doet. Altijd en overal. Met de juiste tests vooraf kun je daarmee ook bepalen of je een inspanning goed vol kunt houden als je bijvoorbeeld een berg beklimt of een lang stuk met tegenwind moet rijden. Zware tests, maar met groot plezier achteraf.

Wattage meters zijn er in verschillende vormen. Meest gangbare zijn die voor cranks en pedalen. Ik rijd de laatste paar jaar met een pedalen versie. Werken prima en zijn op te laden.

Ben je wat serieuzer aan het trainen of wil je beter je inspanningen kunnen pacen, dan is dit een aanrader.

Uren op de fiets. Energie verbranden. Brandstof naar de spieren sturen. Je houdt het niet vol of zeker niet op niveau als je geen brandstof in de machine die het lichaam heet stopt. Kolen op het vuur. Uit onderzoek is gebleken dat het menselijk lichaam niet als een benzine tank werkt. Halfvol is niet de helft van de tijd vol kunnen rijden. De energie voorraden moeten voor een echte inspanning veel voller zitten en aangevuld worden.

Met alles wat je eten kunt onderweg. Liefst met weinig vet en ook eiwitten zijn niet van belang, tijdens het rijden (wel erna). Koolhydraten. Suikers. Handig in repen en gels. Maar vooral die laatsten zijn soms lastig omdat ze wel eens mis kunnen gaan en dan zorgen voor een kleverige rest. Wat je als alternatief ziet zijn snoepjes die op winegums of Gummibärchen lijken.

Een stripje bloks en je kunt er weer even tegen. Goed alternatief: Amacx Turbo fruit.