Een weekend in ‘t Loo waar ik om verschillende redenen niet op de fiets zit, kan niet fietsloos voorbij gaan. Ik was al tegengekomen dat op een paar kilometer afstand een Specialized verkoper zit. Wat ik niet wist is dat dit een winkel is die eigendom is van Specialized zelf. Gekocht in 2023 en daardoor een snoepwinkel voor de liefhebber. Veel blinkend moois. Veel potentie. Een verkoper die snapt dat een fiets vooral ook mooi mag zijn.
Vindt bijvoorbeeld dat een fiets met witte letters ook witte letters op de wielen hoort te hebben. Daar houd ik wel van. Kwam er enthousiast vandaan.
De ploeg die aan de basis van mijn wielerliefde heeft gelegen kan niet anders van Ti-Raleigh van Peter Post zijn. De kenmerkende Rood – Zwart – Geel. De fiets die ik ook wel wilde. Het balhoofdplaatje. Campagnolo Super Record afgemonteerd. De achterderailleur had ik uiteindelijk ook aan mijn fiets hangen.
Dan natuurlijk de renners. Hennie Kuiper. Joop Zoetemelk. Jan Raas. Gerrie Kneteman. Johan van de Velde. Bert Oosterbosch. Henk Lubberding. Helden waren het met grootste resultaten. Onder leiding van Peter Post, die met ouderwetse strakke hand regeerde en ook methode Post toepaste. We winnen. Met wie dan ook en hoe dan ook. Niet meer alles voor één kopman. Nu nog steeds gekopieerd.
Het verhaal gaat dat de fietsen eigenlijk gemaakt werden door Legrand uit Amsterdam. Als soigneur was er Ruud Bakker. Opvallende man. Andere tijden toen. Ik heb zijn boekje verslonden en had zelfs Ruud Bakker massage crème.
Het boek is een gewichtig verhaal geworden. Schitterend verjaardagscadeau. Fietsen hebben een minimaal gewicht door de UCI opgelegd. Boeken hebben dat gelukkig niet. Het is 5 kilo schoon aan de haak. Geen leesvoer voor in bed.
Januari staat bij mij de laatste jaren synoniem aan een bezoek aan Landal ‘t Loo waar mijn ouders dan een huis(je) huren. Twee weekenden familie in combinatie met fietsplezier. Vast pril daarbij is ook een bezoek aan Zwolle en uiteraard daarbij een bezoek aan de boekwinkel in de Broeren (ik weet niet zeker of het nu nog steeds Waanders is).
De locatie is natuurlijk een bezoek waard, aar zeker ook de verzameling wielerboeken die ze aanbieden.
Bijna zo uitgebreid als die van mij. Bijna dan. Maar soms kom ik hier ook nog wel een juweeltje tegen.
Het fietsen zit dit weekend overigens niet helemaal mee. Een spacer uit mijn Wahoo verloren waardoor mijn Zwift badkamersessie van vanmiddag al uitliep tot het frezen van de afsluitring van de cassette. mijn pijlen zijn nu op zondag gericht met dan hopelijk een droge dag, zodat ik de fiets een ronde buiten kan laten rijden.
Een flinke knauw, om eerlijk te zijn, maar het is niet anders.
Ga ik maar plannen en dromen van andere fietsgerelateerde zaken.
Het is zover. Het is weer begonnen. Misschien met iets dat nog voelt als een amuse. Maar soms zijn de amuses bij een diner nog smakelijker dan het eigenlijke diner. Maar iedereen wacht natuurlijk op het hoofdgerecht en sommigen kijken alleen maar uit naar het toetje.
Inderdaad in Australië zijn ze weer aan het fietsen. De Santos Tour Down Under. Ideaal als je iets minder slaapt om er al kijkend bij te doezelen in de nacht.
De eerste twee etappes waren sprints waarbij Van Baerle zin. Sleutelbeen brak, hij begint het jaar zoals hij het afsloot in de ziekenboeg, en een gele kaart in het nieuwe kaarten systeem voor de lead out man, sprint aantrekken Van Poppel.
De zon, de temperaturen, het hoog zomer zijn als je ze ziet rijden maakt wel wat jaloers. Zeker als je dan ook nog volgt wat er rond de wedstrijd gebeurt. Een heel happening voor iedereen die van fietsen houdt, met pop up stores, speciale georganiseerde ritten en de Australische uitbundigheid.
Maar ik smikkel van de amuses en ga rustig op weg naar de rest van het menu. Ik heb nog niet de hele menukaart gelezen. Weet daarbij wel dat we niet veel hoeven te verwachten van de Nederlandse koersen door de NAVO top. Als fiets liefhebber onvoorstelbaar, maar wereldvrede schijnt belangrijker te zijn.
Fietsen op een racefiets is hip. Ik snap het goed. In hoef je niets te vertellen of me er van te overtuigen. Ik ben nog van voor dat moment.
Je kunt het doen in de tijd die jou past, alleen of met anderen, in je eigen omgeving of ergens anders, op de zelfde wegen als waar de grote fietser der aarde rond rijden, je legt makkelijk grotere afstanden af en komt zo nog eens ergens, het is goed voor lijf en leden en niet zo belastend voor je gewrichten als hardlopen, er is een fiets en andere spulletjes waar je, je hobby geld aan uit kunt geven, maar je kunt het ook op een jaren oude fiets doen (daar moet je het toch op leren), de kleding heeft een ontwikkeling doorgemaakt en is trendy geworden en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Het heeft ook tot gevolg dat je in de reguliere winkelstraat de alleraardigste fietssnuisterijen tegen kunt komen.
Zoals dit tegeltje in Amersfoort. Tegeltjes maken blijkbaar ook een revival door. De combinatie is daar. Eerst nog in de woonkamer en later voor in het privé museum met wielerprularia.
Nog zo’n product waar ik lang rondjes omheen heb gedraaid. Doen of niet doen. Eerst bedenken of ik mijn ketting zou gaan hotwaxen. Best een gedoe, maar ik hoorde er zo veel goeds over. Toen proberen uit te dokteren welke crockpot ik moest kiezen. Na veel. Er bekijken en nadenken er een aangeschaft en ongeveer op de dag dat ik hem binnenkreeg kwam SILCA met haar eigen systeem. Een verwarmingsbuizen dat precies op de juiste temperatuur komt. Een uitlek rekje er bij. Niets moeilijks aan, omdat het er voor gemaakt is.
Dit is echt van het niveau dat een kind de was, of is het wax, kan doen. Wax verwarmen tot 75 graden, schone ketting er in, tijdje bewegen, uit laten lekken en de ketting kan weer gemonteerd worden. Zij ze zelfs zo knap bij SILCA dat ze een product hebben dat bij het waxen het fabrieksvet kan verwijderen en inmiddels hebben ze ook nog producten om de levensduur van de wax beurt te verlengen of de prestaties te verbeteren.
Ik heb het hier vaker gezegd. Ik ben een waxer. Niet altijd hot, soms drip, maar helemaal overtuigd, al is het maar omdat ik zo de mamil kuit tatoeage ook nog eens voorkom.
Dat voelt als een hele tijd geleden en is het, op de Festive 500 na, ook. Een serie van vier trainingen op een rij. Allemaal op de Wahoo Kickr in Zwift, dus het lijkt misschien iets minder, ik vind het toch een mooi blok.
Zondag was het plan om toch te proberen het nodige duur werk te rijden. Vooral op tijd, binnen de door Join aangegeven zone. Bleek ik daarvoor gevoelsmatig voor een verkeerde route gekozen te hebben. Weinig wattage + Klim = lage snelheid wat dan weer zorgt voor weinig afstand. Dus voor de kilometers niet goed. Wel goed voor het beentempo. Eindelijk weer eens 45 minuten met een beentempo ruim boven de 90. Daar wil het op ZwifT en bij het vele solo rijden nog wel eens wat bij inschieten.
Mijn benen vonden het niet heel plezierig.
Na het uitrijden van de route toch nog overgestapt naar een andere. Gelukkig kwam onderweg de espresso brigade nog even langs om me een beetje cafeïne te brengen. De kik die ik nodig had om het uur vol te maken en de solo ronde uit te rijden. Later zag ik dat Ron V rond de zelfde tijd deze ronde had gereden met een gezelschap. Was vast leuker geweest.
Zo ronde ik mijn 4 daagse af.
Nu al zeker dat maandag een rustdag is. Na het lichaam is nu weer de geest gevraagd.
Het is bijzonder waar het vandaan komt. Motivatie. Uiteindelijk komt het uit je innerste, maar soms moet het waakvlammetje opgestookt worden zodat het vuur dan echt weer ontwaakt.
Dat is dan ook weer bijzonder. Waar komt dat door. Wat stookt het op. Bij mij is het soms een gebeuren op de fiets, maar vaak komt het ook door iets van buiten af. Zoals tijdens onze Tax & Law dag, waarbij vast vooral gehoopt wordt dat het enthousiasme voor het werk extra sterk wordt, maar ik kan het nooit echt voorkomen om het te weerspiegelen op het fietsen. Op die zelfde dag was het, het moment dat Joost aangaf dat we toch echt weer een PAS fietsdag moeten organiseren en dat meteen ook begon rond te bazuinen. Ligt bij mij. Maar de zin die anderen blijkbaar hebben om te fietsen pik ik ook op.
Gemeenschappelijk fietsen – bedank Ron H voor de plaat
Al dat enthousiasme zorgde er voor dat ik vandaag ook weer mijn kilometers in Zwift wegtrapte. Ik had me voorgenomen om te blijven zitten tot dat E met de boodschappen terug kwam. Wat bleef ze lang weg. Ik vind het altijd leuk als ze weer thuis is, maar vandaag was ik extra blij. Mijn benen waren blij dat ze weer stil mochten staan. Want dat blijft toch wel de grote uitdaging. Je moet blijven trappen. Dat was de reden dat Bram Tankink zijn tijd op de hometrainer altijd keer 1,5 of 2 deed. Was het maar waar dat het echt zo werkte. Voldoening gaf het zeker.
Ook in mijn begin jaren ben ik altijd een helmdrager geweest. Het stelde mijn moeder gerust. De helm was toen niet meer dan een paar dunne bandjes over mijn hoofd gevuld met paardenhaar. Van Rogelli was hij en toch wel mijn trots, want hij leek op die van Jan Raas. Er overheen trok ik later een soort van mutsje. Net als Eric Vanderaerden. Een beetje op mijn helden lijken wilde ik altijd al.
Toen kwam er een helm loze fase waarin ik nog eens hard op mijn hoofd ben gevallen toen ik niet langs maar in een tramrails reed in Amsterdam.
Bij de echte herstart van mijn fietsactiviteiten was daar ook de helm. Zeker op de mountainbike. Giro was vaste prik.
In de haren heb ik er aardig wat versleten. Als E ergens enthousiast over is dan is het wel de zekerheid dat de helm nog kan werken als hij nodig is en met de jaren neemt de kwaliteit af, zo schijnt het.
Als ik bij ons door de polder rijd, kies ik meestal voor wat aerodynamisch. Maar deze zomer bedacht ik me dat in de warmte een koelere helm, die meer wind over je hoofd laat gaan, wel zo prettig is. Daarom koos ik voor het coole zusje van mijn aero helm. De S-works Prevail 3. Al weer de derde generatie van deze helm. Ik heb ook een eerdere generatie. Die hangt nog in de garage, maar zit niet zo lekker. Dat is bij deze helm helemaal anders. Zit perfect en is nu de keuze als het warm is en als er bijvoorbeeld geklommen moet worden.
Zo heb ik er dus nog een keuze bij voor dat ik vertrek. Welke helm wordt het vandaag?
Cyclemania-c4 